ข้าชอบที่นี่อย่างยิ่ง!
“ไปเถิด กลับไปกับข้า”
อีกด้านหนึ่ง อวิ๋นเมี่ยวเจินหาได้สนใจสีหน้าของลวี่หยางและอวิ๋นเมี่ยวชิงแม้แต่น้อย เพียงเอ่ยเสียงกังวาน “ข้าจะหาทางช่วยเจ้าให้ผ่านเคราะห์นี้ไปได้…”
“ข้าไม่ไป!”
เผชิญคำเกลี้ยกล่อมของอวิ๋นเมี่ยวเจิน อวิ๋นเมี่ยวชิงกลับเผลอก้าวถอยโดยไม่รู้ตัว ดวงตาที่มองพี่สาวร่วมสายโลหิตแท้ๆ กลับเต็มไปด้วยความแปลกแยกดุจคนไม่รู้จัก
เพราะนางไม่อาจคาดคิดได้เลย ว่าความสิ้นหวังเมื่อสิบปีก่อนที่ถูกโยนเข้าสู่นิกายมาร เกือบทำให้นางสิ้นใจแท้จริงแล้วคือฝีมือของพี่สาวร่วมสายโลหิต หากมิได้พบลวี่หยางช่วยรักษาชีวิตและความบริสุทธิ์ไว้ ป่านนี้คงถูกรีดใช้จนตายเป็นเศษซากไปแล้ว
“…เชื่อฟังเถิด”
เห็นน้องสาวมีท่าทีเช่นนี้ อวิ๋นเมี่ยวเจินก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เจ้าไม่เคยฝึกวิชาเทพ ยิ่งไม่รู้จักเหตุและผล จึงยากจะเข้าใจความตั้งใจของข้า”
“…ความตั้งใจ?”
อวิ๋นเมี่ยวชิงถอยออกไปอีกก้าว น้ำเสียงเต็มด้วยความเคียดแค้น “วางแผนโยนข้าไปให้นิกายมาร ปล่อยให้ถูกเหยียบย่ำ ถูกรีดใช้จนสิ้นเกียรติ นี่หรือคือความตั้งใจของท่าน?”
“ข้าเพียงเดินตามเหตุและผล กระทำแทนฟ้า รอให้เจ้าสำเร็จวิถีเซียนในภายภาคหน้า เจ้าก็จะขอบคุณข้าเอง”
อวิ๋นเมี่ยวเจินเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ในสายตาของนาง สิ่งที่ตนกระทำหาได้มีสิ่งใดผิดพลาด ทุกอย่างล้วนเป็นธรรมดาของสวรรค์ เป็นเหตุและผลแห่งชะตาที่ถูกกำหนดไว้
เห็นอวิ๋นเมี่ยวชิงยังคิดจะ
