บทที่198 ดักปล้น
“หา?” กู้ตงเชินตกตะลึงอย่างยิ่ง “ขับอาวดี้?”
“อืม ขับอาวดี้ไป” เฉินเฟิงพยักหน้ายิ้ม อาวดี้คันนั้น เป็นเสี้ยเมิ่งเหยาซื้อให้เขา หลังจากซื้อมายังขับได้ไม่กี่ครั้ง ครั้งนี้เลยจะขับออกไปพอดี เพื่อให้เข้าที่สักหน่อย
“คุณชายเฉิน คุณทำไมถึงไม่ขับเคอนิกเส็กก์คันนั้นไป?” กู้ตงเชินอดถามไม่ได้ สำหรับเขาแล้วมีเพียงเคอนิกเส็กก์คันนั้น ถึงสามารถคู่ควรกับสถานะของเฉินเฟิง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งถึงแม้ในสายตาของผู้คนทั่วไป อาวดี้จัดอยู่ในประเภทรถหรู แต่ในการแข่งขันที่รวบรวมซูเปอร์คาร์พวกนี้ไว้ อาวดี้ก็ไม่มีความแตกต่างอะไรกับรถแทรกเตอร์ เฉินเฟิงขับอาวดี้เข้าไป ไม่กลัวขายหน้าเหรอ?
เฉินเฟิงถอนหายใจทีหนึ่งพลางบอกว่า “ไอ้กู้ ปกติเห็นนายฉลาดมากนี่ ทำไมวันนี้ถึงโง่ขนาดนี้?”
“โง่?” กู้ตงเชินลูบๆ ศีรษะ ตนเองโง่ตรงไหนแล้ว?
เฉินเฟิงพยักหน้าแล้ว ยิ้มตอบ “ถ้าฉันขับเคอนิกเส็กก์คันนั้นเข้าไป ยังจะสอบถามข่าวได้ยังไง เย่ไห่ถังไม่ใช่คนตาบอด เธอต้องหาคนตรวจสอบแน่”
กู้ตงเชินตบๆ ศีรษะแล้วพูดอย่างเขินอายอยู่บ้าง “คุณชายเฉิน คุณดูสมองผมนี่สิ ลืมไปว่าคุณเข้าไปสอบถามข่าวคราว”
“ไม่เป็นไร รีบให้คนเอารถเข้ามาเถอะ” เฉินเฟิงหัวเราะแล้วบอกไป
“อืม คุณชายเฉิน แนะนำให้คุณเข้าไปช่วงบ่ายนะครับ พรุ่งนี้เป็นพิธีเปิดงาน โรงแรมของอ่าวโป๋ไห่มีจำนวนจำกัด ถ้าคุณเข้าไปสาย เกรงว่าจะไม่มีที่พักแล้ว” กู้ตงเชินบอก
“ได้ ฉันจะเข้าไปตอนบ
