ึ่งนาทีก็หนึ่งนาทีเหรอ? นายมีหลักฐานอะไร?” ตระกูลเสี้ยคนหนึ่งเอ่ยปากด้วยเสียงสูง ตอนนี้ดูแล้วความสงสัยของเฉินเฟิงนั้นมากที่สุด!
“ผมไม่มีหลักฐาน” เฉินเฟิงกดแรงโกรธไว้ภายในหน้าอก ก่อนจะตอบกลับ
ตอนนี้ดูแล้วเป็นเขาเข้ามาเจอความซวยพอดี มาชนกับปากกระบอกปืนแล้ว
บางทีชาแก้วนี้อาจมีปัญหา แม้กระทั่งคือเสี้ยห้าวทำ แต่ถ้าเขาพูดออกมา ผู้คนตระกูลเสี้ยไม่เพียงไม่เชื่อ แต่ยังจะคิดว่าเขากำลังยัดเยียดความผิด ดังนั้นวิธีดีที่สุดคือปฏิเสธไปตามตรง
“เพ้อเจ้อ! จะต้องเป็นนายพูดอะไรยั่วโมโหคุณปู่เข้าแน่ๆ!” เสี้ยห้าวเอ่ยปากเสียงแค้น เดิมทีเขาไม่ได้คิดจะยัดเยียดความผิดเรื่องนี้ไปที่ตัวของเฉินเฟิง แต่ตอนนี้เฉินเฟิงกลับพุ่งเข้ามาด้วยตนเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งทุกคนตระกูลเสี้ยก็ยืนอยู่ทางฝั่งเขา โอกาสดีขนาดนี้ เขาจะไม่พลาดไปอีกแน่
“เสี้ยห้าว นายคิดว่าฉันไม่รู้ว่านายทำอะไรจริงๆ เหรอ?” เฉินเฟิงมองเสี้ยห้าวอย่างเย็นชา ไม่มีข้อสงสัยสักนิด คำพูดนี้ของเขาคือกำลังหลอกล้วงความลับจากเสี้ยห้าว ถ้าเป็นเสี้ยห้าวทำจริง เสี้ยห้าวย่อมเผยพิรุธออกมา
“ฉันทำอะไร?” เสี้ยห้าวหวาดผวาอยู่บ้าง แต่การแสดงออกแข็งกร้าวมากจริงๆ “พอฉันเข้ามา ก็เห็นนายยืนอยู่ด้านหน้าคุณปู่ ส่วนคุณปู่ก็นอนอยู่บนเก้าอี้ ถ้าบอกว่าทำอะไร คงเป็นนายที่ทำอะไรแล้ว และไม่ใช่ฉัน!”
คำพูดของเสี้ยห้าวย่อมกระตุ้นความคิดสับสนของทุกคนตระกูลเสี้ยที่อยู่ภายใน
ไม่พูดไม่ได้ เขาสำเ
