สองคนไม่กะพริบออกมาเลยสักครั้ง แววตาเต็มไปด้วยความปรารถนาเผยออกมา
คังไห่โปยิ่งรู้สึกว่าส่วนล่างของเขานั้นได้ร้อนขึ้นมาอย่างควบคุมเอาไว้ไม่อยู่
เอวคอดนี้ สะโพกผายนี้ ขาสวยเรียวยาวนี้…
สาวสวยงามล้นเย้ายวนใจ!
สาวสวยที่น่า**
ถ้าสามารถควบร่างสาวสวยอย่างนี้อยู่ใต้ร่างแล้วสอดใส่เข้าไปอย่างบ้าคลั่งได้ล่ะก็ จะให้เขามีชีวิตอยู่น้อยลงสิบปีเขาก็ยินดี!
เย่หมิงเหวินเองก็กระหายปากแห้งคอแห้งขึ้นมาเช่นเดียวกัน ในตอนนี้เขาไม่มีเวลาคิดถึงเรื่องที่ว่าทำไมคนที่มานั้นไม่ใช่เฉินเฟิง แต่เป็นเสี้ยเมิ่งเหยาไปได้
เขามีเพียงแค่ความคิดเดียว นั่นก็คือไม่ว่าอย่างไร ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหนก็ตาม เขาจะต้องได้ครอบครองเสี้ยเมิ่งเหยามาให้ได้!
สาวสวยน่าหลงใหลอย่างนี้ไปแต่งให้กับไอ้เศษสวะอย่างเฉินเฟิงผู้นั้น มันช่างเสียของโดยเปล่าประโยชน์เสียจริง!
“คุณเสี้ย สวัสดีครับ ผมเย่หมิงเหวินครับ” เย่หมิงเหวินลุกขึ้นมาก่อนใครเพื่อน พร้อมทั้งยื่นมือออกไป
จากนั้นหวังฉีซานและคังไห่โปก็ได้รีบลุกขึ้นตาม พร้อมทั้งยื่นมือออกไปด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม
คิ้วโก่งสวยของเสี้ยเมิ่งเหยาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เธอไม่ชอบสายตาหื่นกามของทั้งสามคนนี้อย่างมาก แต่เธอรู้ดี ในเมื่อเลือกที่มาเผชิญหน้าคนเดียวแล้ว ในภายภาคหน้าสถานการณ์จำพวกนี้จะต้องมีมาไม่น้อยแน่ ไม่ช้าก็เร็วเธอก็จะต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์อย่างนี้
ดังนั้นเสี้ยเมิ่งเหยาจึงจำต้องยื่นมือออกไปจับมื
