เร็จจะผลักภาระความรับผิดชอบยังไงกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
มีไอ้พวกโง่เง่าแบบนี้อยู่ที่ตระกูลเสี้ย ก็ไม่แปลกที่เฉินเฟิงจะเสนอเรื่องการแยกตระกูลเสี้ยออกไป
“จื่อหลัน จากนี้ไปตำแหน่งรองประธานบริษัท ก็ให้แกมารับหน้าที่นี้ไป” เสี้ยหยุนเสิ้งมองไปยังเสี้ยจื่อหลันพร้อมทั้งเอ่ยออกไป เมื่อเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาแล้ว แน่นอนว่าไม่อาจปล่อยให้เสี้ยห้าวทำหน้าที่เป็นรองประธานบริษัทต่อไปได้อีก ถึงแม้ว่าเสี้ยจื่อหลันจะมีความสามารถไม่มากพอ แต่ทำได้เพียงแค่ให้เธอรับตำแหน่งไปชั่วคราวก่อนเท่านั้น
“ค่ะ คุณปู่!” เสี้ยจื่อหลันมีสีหน้ายินดีออกมา รีบพยักหน้าตอบรับออกมาอย่างรวดเร็ว
“ส่วนไอ้เหี้ยคนนี้…” เสี้ยหยุนเสิ้งมองเสี้ยห้าวไปอย่างเย็นชา ไม่นานก็เอ่ยออกไปด้วยเสียงนิ่งขรึม “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ไม่อนุญาตให้รับตำแหน่งใดๆในบริษัทอีกต่อไป!”
ไม่อนุญาตให้รับตำแหน่งใดๆในบริษัทอีกต่อไป?!
ทุกคนเมื่อได้ยินคำพูดนั้น ต่างก็ช็อกตกใจกันออกมา การกระทำนี้ของเสี้ยหยุนเสิ้ง ไม่ต่างกับการประกาศถอดเสี้ยห้าวออกจากสถานะทายาทผู้สืบทอดตระกูลเสี้ยเลย!
จับเสี้ยห้าวเข้าตำหนักเย็นไปอย่างไม่อ้อมค้อม!
เดิมเคยคิดว่าการที่เสี้ยห้าวจะได้กลายเป็นทายาทคนต่อไปของตระกูลเสี้ยนั้น เป็นเรื่องที่ตัดสินใจลงไปอย่างแน่นอนไม่เปลี่ยนไปจากนี้อีกแล้ว เพราะถึงอย่างไรในรุ่นที่สามของตระกูลเสี้ย เสี้ยห้าวก็เป็นผู้ชายเพียงคนเดียว
แต่ตอนนี้ เรื่องกลับพลิก
ถ้าเ
