ะพลิกตัวเองกลับมาได้อีกแล้ว
“ปัญหา?” เย่หมิงเหวินยิ้มเหยียดออกมา “หลินจงเหว่ยจะนำปัญหาอะไรมาให้ฉันได้ ถ้าคนตระกูลเฉินออกหน้ามาด้วยตัวเองนั่นมันยังไม่เท่าไหร่เลย”
“งั้นก็ดีครับ งั้นก็ดีครับ แต่ก็ป้องกันเอาไว้ก็ดีนะครับ ทางที่ดีช่วงนี้ผู้จัดการเย่ก็พกลูกน้องติดตัวเอาไว้ให้มากหน่อยนะครับ ไอ้เศษสวะคนนี้นอกจากจะสนิทกับหลินจงเหว่ยแล้ว ความแข็งแกร่งของมันก็ไม่ธรรมดาเลยครับ” เสี้ยห้าวคุยโวถึงฝีมือของเฉินเฟิงไปใหญ่โต
ในครั้งนี้ เย่หมิงเหวินได้รับฟังคำพูดของเสี้ยห้าว และจะนำลูกน้องติดตัวให้มากขึ้นมาอีกหน่อย ทวนเปิดเผย หลบหลีกง่าย เกาทัณฑ์ลับนั้นยากระวัง เขากลัวจริงๆนั่นแหละว่าเฉินเฟิงจะทำเรื่องลักพาตัวหรือข่มขู่อะไรพวกนี้ขึ้นมา
“จริงสิ ผู้จัดการเย่ผมยังมีอีกเรื่องนึงครับ” เมื่อเห็นว่าเย่หมิงเหวินได้เตรียมที่จะวางสายไป เสี้ยห้าวก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยออกไป
“เรื่องอะไร?” น้ำเสียงของเย่หมิงเหวินไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่นัก
“ผู้จัดการเย่ ผมอยากให้คุณช่วยผมอย่างนึง” เสี้ยห้าวเอ่ยอ้อมแอ้มออกไป
“ช่วย? ช่วยเรื่องอะไรล่ะ?” เย่หมิงเหวินไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่นัก พูดตรงๆ ในความคิดของเขานั้น เสี้ยห้าวนั้นไม่ได้ต่างไปจากสุนัขตัวนึงเลย สุนัขกับคน ถึงอย่างไรก็ไม่สามารถอยู่เสมอกันได้อยู่ดี
“ผู้จัดการเย่ ผมอยากรู้ว่า ทางคุณมียาจำพวกที่ว่าทำให้คนหมดสติแล้วกลายไปเป็นเจ้าชายนิทราบ้างมั้ยครับ?” เสี้ยห้าวเอ่ยถามออกไป ตลา
