บทที่183 ยักยอกเงินการผลิต
“ไม่ยุ่งก็ไม่ยุ่ง พี่จะดุอะไรนักหนา” หวังยุนน่ายู่ปากออกมาอย่างไม่พอใจ แต่ภายในใจนั้นกลับมีความอยากรู้ถึงสถานะของเฉินเฟิงเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม
เฉินเฟิงไม่พูด เสี้ยห้าวก็ยิ่งมีความอยากรู้ถึงที่มาของรถKoenigseggเพิ่มมากขึ้น เขาไม่ได้โง่เหมือนหลินหลันที่จะคิดว่ารถคันนี้เป็นรถที่เฉินเฟิงเช่ามา
มีปัญญาซื้อรถราคายี่สิบกว่าล้านได้ จะไปขาดเงินสำหรับเช่ารถพวกนั้นได้ยังไง?
ดังนั้นรถคันนี้เฉินเฟิงจะต้องเป็นคนซื้อมาแน่ๆ
แต่ประเด็นสำคัญนั่นก็คือ เฉินเฟิงเอาเงินมากมายขนาดนั้นมาจากไหน?
“เสี้ยเมิ่งเหยา เธอหรือเปล่า?” เสี้ยห้าวมองไปทางเสี้ยเมิ่งเหยาอย่างดุดัน
“อะไรคือฉันหรือเปล่า?” เสี้ยเมิ่งเหยางงงวยออกมา
“เธอเอาเงินให้ไอ้เศษสวะคนนี้ไป เพื่อให้ไอ้เศษสวะคนนี้ไปซื้อรถมาใช่มั้ย?” เสี้ยห้าวเอ่ยถามออกมาด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด
เสี้ยเมิ่งเหยาที่ถูกทำให้ไม่พอใจจนหัวเราะออกมา “เสี้ยห้าว นายคิดว่าฉันมีเงินให้เฉินเฟิงมากมายขนาดนั้นหรือไง?”
เฉินเฟิง?
หลังจากที่ได้ยินชื่อนี้แล้ว หวังยุนน่าที่ยืนอยู่ข้างกันนั้นเองก็ได้แสดงอาการตื่นตกใจขึ้นมาอย่างมาก ให้ตายยังไงเธอก็นึกไม่ถึงเลยว่าเด็กหนุ่มที่ขับรถหรูผู้นี้จะเป็นเฉินเฟิงไปได้!
เฉินเฟิง ลูกเขยเศษสวะแห่งตระกูลเสี้ยที่มีชื่อเสียงกระฉ่อนไปทั่ว!
ตั้งแต่เข้ามาที่บริษัท ชื่อของเฉินเฟิง ในทุกๆวันหวังยุนน่าจะต้องได้ยินชื่อนี้เป็นร้อยเป็นพันครั้ง
