ากฐานผู้ที่อยู่เบื้องหลังเริ่มไม่อาจอดทนแล้ว ถึงกับใช้วิธีการหยาบช้า เอาเซียนหญิงเฟยเสียเป็นเหยื่อล่อ บีบให้ข้าผูกพันกับนาง… ต้องการลากข้าออกจากตลาดไปให้ได้!”
“ปิดด่าน…ข้าต้องปิดด่าน!”
คิดได้ดังนี้ ลวี่หยางก็ประกาศต่อสาธารณะว่าจะปิดด่านใหญ่ ไม่รับผู้ใดในช่วงสั้น ๆ เพื่อลดโอกาสที่เหตุและผลจากภายนอกจะมาผูกพันตน
“….ยอดเยี่ยมนัก”
นอกตลาดเขาหัวกะโหลก บนหน้าผาแห่งหนึ่ง เงาร่างหนึ่งยืนประสานมือไว้เบื้องหลัง สง่างามขรึมเคร่ง และเบื้องหลังเขา ยังมีชายหนุ่มในอาภรณ์โลหิตผู้หนึ่งที่ยืนอย่างนอบน้อม
ชั่วขณะนั้น เงาร่างที่ยืนประสานมือไว้เบื้องหลัง ก็หัวเราะเบา ๆ “เพียงศิษย์สามัญ ไร้รากฐานกลับสามารถก้าวออกมาเป็นบุคคลผู้มีจิตใจแห่งมรรคผลแน่วแน่เช่นนี้ ถือว่าหาได้ยากยิ่ง ข้าใช้วิชาล่อเขากี่ครั้ง เขาก็มิยอมกลืนเหยื่อ…ศิษย์น้องรอง เอาเถิด ข้าไม่รู้ว่าควรกล่าวว่าสายตาของเจ้าดีนัก หรือว่าไม่ดีกันแน่”
“ขอศิษย์พี่โปรดอภัยด้วย”
ชายหนุ่มในอาภรณ์โลหิตคารวะอย่างนอบน้อม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความจนใจ “เดิมทีข้าเพียงอยากหาคนสักคนเป็นเพียงเบี้ยสังเวย เพียงแต่คาดไม่ถึงว่าน้ำตื้นก็สามารถให้กำเนิดมังกรได้…”
ชายหนุ่มในอาภรณ์โลหิตผู้นี้มีนามว่าหลัวอู๋หยาศิษย์พี่รองแห่งสมาคมซานเหอ
บำเพ็ญเพียรถึงขั้นรวมลมปราณสมบูรณ์ ยังครอบครองวิชาเทพหนึ่งสาย เป็นยอดผู้บำเพ็ญที่แข็งแกร่งที่สุดซึ่งปรากฏต่อหน้าผู้คน ณ เขาหัวกะโหลกในนามของนิก
