ตอนที่ 178 เป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว
“ฉันจะเป็นยังไงก็เรื่องของฉัน! ไอ้คนไม่มีจิตสำนึก ตอนนี้รู้จักเป็นห่วงชีวิตแม่แล้วเหรอ?ตอนที่แม่โดนตีคุณหายหัวไปไหนมา!”
“สามปีที่แล้ว ฉันไม่ให้คุณแต่งงานกับไอ้ขยะนี้ คุณไม่ฟัง คุณยืนยันที่จะแต่ง จากนั้นเป็นไงละ คุณทำให้ฉันไม่สามารถเงยหน้าขึ้นต่อหน้าคนนอกเป็นเวลาสามปี!”
“เมื่อไม่นานมานี้ ฉันขอให้คุณหย่ากับไอ้ขยะนี้ แต่งงานกับ เสิ่นจุนเหวิน คุณก็ยังคงไม่ฟังคำพูดของแม่!”
“คุณบอกมาสิ ว่าเสิ่นจุนเหวิน ไม่ว่าส่วนไหนที่ไม่ดีกว่าไอ้ขยะนี้ถึงร้อยเท่าพันเท่า ถ้าคุณแต่งงานกับ เสิ่นจุนเหวิน วันนี้ฉันจะถูกรังแกแบบนี้เหรอ!”
หลินหลันด่าไปด้วยเช็ดน้ำตาไปด้วย เธอโยนความทุกข์ทรมานที่ตนเองเจอให้กับ เสี้ยเมิ่งเหยาและเฉินเฟิง หากไม่ใช่เพราะเฉินเฟิง นาง Lin จะไม่สามารถเอาชนะเธออย่างไร้ยางอายในวันนี้ได้
ริมฝีปากของเสี้ยเมิ่งเหยาขยับเล็กน้อย เธอไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี หลินหลันไม่เคยพิจารณาปัญหาของตัวเองรู้เพียงหาคำแก้ตัวจากคนอื่น
“ ทำไมฉันถึงมีชีวิตที่ยากลำบากเช่นนี้ ฉันจะไม่มีชีวิตอยู่แล้ว … ” หลินหลันนั่งลงกับพื้น ทุบหน้าอกของเธอและเริ่มร้องไห้ฟูมฟาย
“ป้าหวาง ใครเป็นคนตบเธอ” เฉินเฟิงมองไปที่หวางเหมยอย่างทำอะไรไม่ถูกและถาม ถ้าเขาไม่ช่วยหลินหลันแก้แค้นในวันนี้ หลินหลันคงจะร้องไห้โวยวายไม่รู้จบ
“คือคุณนายหลิน ” หวางเหมยพูดด้วยเสียงแผ่วเบา ไม่รู้ทำไม เฉินเฟิงในวันนี้ ความรู้สึกแ