าเดินไปตรงหน้าคุณนายหลิน จ้องตาคุณนายหลิน โดยตรง พูดว่า “เรื่องของเธอ ผมขอรับมันไว้!”
“คุณจะรับมันไว้?” คุณนายหลิน หัวเราะเยาะ “คุณรับมันไหวเหรอ!”
“ รับได้หรือไม่ ลองดูก็จะรู้” เฉินเฟิงยังคงสงบและนิ่ง
แต่หลินหลันรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก แต่ต่อหน้าผู้คนมากมาย เธอไม่สามารถยอมแพ้อย่างขี้ขลาดแบบนั้นไม่ได้
“อาเปียว! ลงมือ!” คุณนายหลิน สั่ง
เมื่อพูดจบอาเปียวก็พุ่งเข้าหาเฉินเฟิงเหมือนสัตว์ร้าย
คุณนายหลิน มองอย่างเย็นชา เธอมั่นใจในความแข็งแกร่งของ อาเปียวเป็นอย่างดี อาเปียว เป็นคนโหดเหี้ยมที่สามารถทะลุแผ่นเหล็กได้ด้วยหมัดของเขา หมัดของเขา ใช้เพื่อจัดการกับคนธรรมดา ไม่มีอะไรน่ากังวลเลย!
ถ้าเฉินเฟิงสามารถรับหมัดของอาเปียวได้ มันก็เพียงพอสำหรับ เฉินเฟิงที่จะไปคุยอวดกับคนอื่นได้เป็นปี
หลินหลันที่เคยเห็นความโหดของอาเปียว เธอกลัวจนซ่อนตัวอยู่เสี้ยเมิ่งเหยาและหวางเหมย หวางเหมย ก็เช่นกัน หายใจเสียงดังยังไม่กล้า
มีเพียงการแสดงออกของเสี้ยเมิ่งเหยาที่ยังคงนิ่ง นิ่งจนน่ากลัว
