ด้อีกครั้งจากนั้นเธอก็ให้คำแนะนำต่อไป ทำให้เสี้ยเมิ่งเหยาค่อยๆก้าวขึ้นสู่ตำแหน่ง จากเมียน้อยกลายเป็นเมียหลวง
เมื่อถึงตอนนั้น แม่ได้ดีเพราะลูกสาว เธอก็สามารถเข้าไปใช้ชีวิตในวิลล่าอย่างราบรื่น กลายเป็นคนใหญ่คนโตในสายตาของคนนอก!
“ เมิ่งเหยาจะมาด้วยเหรอ?” เฉินเฟิงไม่ได้สนใจกับคำขู่ของหลินหลัน แต่เขากลับสนใจเรื่องที่เสี้ยเมิ่งเหยาจะมาด้วยมากกว่า
เมื่อคืนที่จากกันกับเสี้ยเมิ่งเหยา ก็เป็นเรื่องที่ทรมานสำหรับเฉินเฟิงเช่นกัน นี่เป็นครั้งแรกที่มีวิกฤตความสัมพันธ์นับตั้งแต่การแต่งงานกับเสี้ยเมิ่งเหยามาสามปี เขาต้องเคลียร์ให้จบ
“เมิ่งเหยามาแน่นอน” หลินหลันเอามือกอดอกแล้วพูดอย่างเคร่งขรึม “เฉินเฟิง ฉันขอเตือนคุณไว้นะ ครั้งนี้เมิ่งเหยามากับแฟนของเธอ คุณอยู่ดีๆละ อย่าทำให้แฟนของเมิ่งเหยาไม่พอใจละ … ”
หลินหลันยังไม่ทันพูดจบ แท็กซี่ก็หยุดข้างหลังเธอ
ร่างสูงเพรียวลงมาจากรถ แน่นอนว่าคนๆนั้นเป็นเสี้ยเมิ่งเหยา
เมื่อเห็นเฉินเฟิง ความตื่นตระหนกปรากฏขึ้นในดวงตาที่สวยงามของเสี้ยเมิ่งเหยา แต่ในไม่ช้า เธอก็สงบลงและมองไปที่หลังของหลินหลันด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก เอ่ยปากพูดว่า “แม่”
“ลูกสาว!” หลินหลันดูมีความสุข หันกลับมาและถามอย่างเร่งด่วน “ลูกสาว แฟนของคุณละ?”
การแสดงออกของเสี้ยเมิ่งเหยาเย็นชา “แม่ ฉันบอกคุณแล้วว่าฉันไม่มีแฟนเลย”
“เป็นไปไม่ได้!” หลินหลันพูดอย่างมั่นใจ “ป้าหวางของคุณเห็นคุณลงมาจากบริเวณวิลล่าก