้เสี้ยเมิ่งเหยา ไม่ควรส่งมอบให้คุณ ฉันทนไม่ได้จริงๆจึงตำหนิพวกเขา แต่พวกเขาไม่เพียงแต่ไม่ฟัง แต่พวกเขายังกล้ามาต่อปากต่อคำกับฉัน พนักงานแบบนี้ หากไม่ไล่พวกเขาออก หรือจะเก็บไว้ฉลองปีใหม่เหรอ? หวังยุนน่าหัวเราะอย่างเย็นชาเป็นแค่พนักงานระดับล่าง คิดว่าตนเองเป็นใคร แม้แต่คำพูดของเธอก็ไม่ฟัง ไม่ไล่พวกเขาออก จะไล่ใครออกละ?
“โอเค ดีมาก!” เสี้ยเมิ่งเหยาโกรธจนไม่รู้จะพูดอะไร พนักงานที่หวังยุนน่าไล่ออกล้วนเป็นญาติโดยตรงของเธอ ปกติให้การสนับสนุนเธอในบริษัท มีความสามารถทางธุรกิจที่เก่งมาก งานที่มอบให้พวกเขา พวกเขาก็สามารถทำเสร็จได้อย่างรวดเร็ว
แต่ตอนนี้ คนเหล่านี้ถูกหวังยุนน่าขับออกไปหมดแล้ว!
สีหน้าของเสี้ยห้าวดูแย่มาก หากเสี้ยหยุนเสิ้งรู้เรื่องนี้ คงจะถูกเขาตำหนิแน่ แต่ในเวลานี้เขาก็พูดอะไรหวังยุนน่าไม่ได้ เพราะหวังยุนน่าได้ขจัดอุปสรรคให้กับเขา
“เสี้ยห้าว ฉันจะบอกเรื่องนี้ให้คุณปู่ ฉันหวังว่าคุณจะไม่เสียใจภายหลัง!” เสี้ยเมิ่งเหยาพูดอย่างเย็นชา หากเสี้ยหยุนเสิ้งรู้ว่าเสี้ยห้าวกระทำผิดอย่างเหิมเกริมเช่นนี้ แน่นอนว่าเขาจะไม่ปล่อยเสี้ยห้าวไว้แน่
เสี้ยห้าวรู้สึกโมโหเล็กน้อย “เสี้ยเมิ่งเหยา เธออย่าเยอะนะ! เป็นเพียงพนักงานไม่กี่คนเองไล่ออกแล้วก็ช่างมันแล้วสิ หรือว่าตระกูลเสี้ยของเราไม่มีปัญญาหาพนักงานใหม่เหรอ”
“อีกอย่าง บริษัทถูกกำหนดให้เป็นของผมในอนาคต ผมให้ยุนน่ากำจัดพวกมอดล่วงหน้ามีอะไรผิดเหรอ!”
