บทที่ 166ท่านหานมาแล้ว
“ หุบปากซะ! “หลิวป้าวจ้องมองโยว่หลิงด้วยความเย็นชา แล้วมองไปที่เฉินเฟิง:”ที่แกหมายความว่าไง?”
“ไม่มีอะไร “ เฉินเฟิงยิ้มแล้ว พูดขึ้น:”ไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ ฉันเห็นผู้หญิงของคุณกับพี่ชายของผมอยู่ด้วยกับอยู่เลย แถมพี่ชายผมก็เรียกเธอว่าที่รัก…..”
“แกโกหก!” โยว่หลิงกรี๊ดร้องแล้วกระโจนเข้าใส่
“แต่ หลิวป้าว คว้าตัวเธอจากด้านหลัง แล้วจ้องมองไปที่ โยว่หลิง พูดว่า:” ที่มันพูดใช่ความจริงรึเปล่า?”
“ไม่…ไม่ใช่! พี่ป้าว มันกำลังโกหกพี่ป้าว”โยว่หลิงส่ายหัวทั้งน้ำตา แสร้งทำเป็นน่าสงสาร
“โกหกฉัน?” หลิวป้าว ดูเหมือนจะไม่ค่อยเชื่อ
“ในตอนนั้น เฉินเฟิงก็ยิ้ม แล้วพูดว่า:”ฉันโกหกไม่โกหก คุณก็ก็แค่ไปเปิดดูกล้องวงจรของโรงแรมก็รู้แล้ว”
แค่ได้ยินกล้องวงจรปิด สีหน้าโยว่หลิงก็ซีดลงทันที
หลิวป้าวไม่ใช่คนโง่ เขาดูจากสีหน้าของโยว่หลิงเขาก็รู้เลยว่าที่เฉินเฟิงพูดคือความจริง“ผู้หญิงหยำฉ่า!”
“เพียะ”เสียงดังขึ้น หลิวป้าวยกมือขึ้นตบหน้าโยว่หลิง แรงตบทำให้โยว่หลิงเลือดกบปาก
“พี่ป้าว ฟังฉันอธิบายก่อนนะ ฉันแค่เล่นๆกับมันเอง ฉันไม่ได้ชอบมันจริงๆๆ…..”
“พี่ป้าว ฉันก็แค่หลอกเอาเงินมาจากไอ้โง่นั่นมาเอง แต่คนที่ฉันรักจริงๆ ก็มีแค่คุณคนเดียว”
“พี่ป้าว พี่ต้องเชื่อฉันนะ……ฮือ ฮือ “
โยว่หลิงเช็ดน้ำตา เริ่มร้องไห้แล้วทำตัวน่าสงสาร
“เล่นๆ? นังสารเลว! ฉันให้แกเดือนละแสนกว่าหยวน ยังพออีกเหรอ? หลิวป้าวโกรธจนยับยั
