่งอารมณ์ไว้ไม่ได้ เขาให้เงินโยว่หลิงไปซื้อของขวัญมากกว่าแสนกว่าหยวน โยว่หลิงถึงยอมรับนัดเจอ ตอนนั้น โยว่หลิงเองก็ตอบ ปากรับคำที่จะยอมเป็นเมียเก็บของเขาแล้ว ปรนนิบัติรับใช้แค่เขาคนเดียว
แต่คิดไม่ถึง โยว่หลิงลับหลังแล้วเธอแอบไปมีชายอื่น เรื่องนี้เขายอมไม่ได้
“พี่ป้าว ฉันขอโทษ…..ฉันขอโทษ ฉันโลภมากเกินไปเอง”โยว่หลิงกอดต้นขาพี่ป้าว ร้องไห้อย่างอนาถา “พี่ป้าว ฉันจะรีบคืนเงินทั้งหมดให้กับไอ้โง่นั่นไป พี่ป้าว พี่ได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วย…..”
หลิวป้าวส่งเสียงอย่างเย็นชา แล้วยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่พูดอะไร เขายังมีความรู้สึกบางอย่างกับโยว่หลิง อีกอย่างเรื่องบนเตียงของเธอค่อนข้างจะดี เขาก็รอเธอมานาน จะให้เขาทิ้ง โยว่หลิง เขาก็ทำไม่ได้
“ก็ได้ รอบนี้ฉันยกโทษให้เธอ แต่อยากให้ฉันรู้ว่าเธอไปผู้ชายคนอีก ฉันตัดขาเธอทิ้ง ได้ยินไหม!” หลิวป้าว พูดอย่างเย็นชา
โยว่หลิงรีบพยักหน้า: “ได้ยินแล้ว ฉันได้ยินแล้ว พี่ป้าว คุณสบายใจได้ หลังจากนี้ฉันจะไม่มีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนไหนอีก ฉันรักคุณแค่คนเดียว…..”
“ดีมาก ลุกขึ้น ” หลิวป้าวตะคอกกลับอย่างเย็นชา โยว่หลิงถึงกล้ายืนขึ้น
ท้ายสุด เฉินเฟิงส่ายหัวอย่างเอือมระอา คิดในใจว่า หลิวป้าว ยอมง่ายเกินไป แค่ตบหน้าโยว่หลิง แค่นั้นเรื่องก็จบ
ไม่สะใจ ไม่สะใจเลย
เมื่อเห็นเฉินเฟิงส่ายหัว ดวงตาของโยว่หลิงก็เต็มไปด้วยความโกรธ แต่ในเวลานี้เธอไม่กล้าที่จะว่าอะไรเฉินเฟิง ท้ายที่สุดแล้วสำ