บทที่ 165 ใครสวมเขาให้ใครกันแน่
คำด่าที่หยาบคายแค่ไหนเสี้ยห้าวก็ด่าออกมาหมด สองวันที่ผ่านมา โยว่หลิง รับรู้มาโดยตลอด
เฉินเฟิงคืออะไรที่น่าขยะแขยง และน่ารังเกียจสำหรับเสี้ยห้าวมาก
ในที่สุดวันนี้ก็ได้เจอ ถึงแม้เฉินเฟิงจะไม่ได้ดูไม่ได้อย่างที่เสี้ยห้าวบอก แต่ โยว่หลิง ก็ไม่ชอบ
“เขานั่นแหละ”
เสี้ยห้าวพูดขึ้นอย่างเย็นชา ตอนนี้ที่บ้านตระกูลเสี้ย คนที่เขาเกลียดที่สุดไม่ใช่เสี้ยเมิ่งเหยา แต่เป็นเฉินเฟิง!
โดยเฉพาะยิ่งหลังจากที่รู้ว่าหลินจงเหว่ยเป็นเพื่อนของเขา เขาก็ยิ่งเกลียดเฉินเฟิงเข้ากระดูกดำเลย
เพราะถ้าไม่ใช่เฉินเฟิงแนะนำ หลินจงเหว่ยก็คงไม่สร้างความอับอายให้กับเขาและ เสี้ยฉี่ชาว
ถึงแม่ตอนนี้จะไม่มีเฉินเฟิง ตอนนี้คนที่รับผิดโครงการที่ยู่ฉวนซาน ก็ยังเป็นเขาเสี้ยห้าว ไม่ใช่เสี้ยเมิ่งเหยา!
เพราะฉะนั้นการที่ได้เจอเฉินเฟิง นั่นคือเรื่องทั้งหมดที่ทำให้เสี้ยห้าวโมโห แต่ตอนนี้ต่อหน้า โยว่หลิง เขาไม่สามารถที่จะทำอะไรได้
แน่นอนว่า สิ่งที่สำคัญคือ เขาได้เห็นทักษะของเฉินเฟิงแล้ว เขาเองรู้สึกว่าขนลุก อาจถูกเฉินเฟิงทำร้ายจนตาย
“หลิงหลิง จำหน้าตาของไอขี้ขลาดไว้ คราวหน้าถ้าเจอไอ้ขี้ขลาดนี้ เธออยู่ให้ห่างมันเลยนะ เธอจำความน่าขยะแขยงของมันไว้เลย” เสี้ยห้าวพูดขึ้นด้วยเสียงที่เย็นชา ถึงแม้เขาจะทำอะไรเฉินเฟิงไม่ได้ แต่เขาสามารถใช้คำพูดเพื่อเอาชนะเฉินเฟิงได้
“ไม่ต้องห่วง จะไม่ให้เขาเข้าใกล้ในระยะเกินสามเมตร”
