ฉิน? เฉียวเสี่ยวโย่วอดสะท้านวูบในใจไม่ได้ ความสัมพันธ์ของเฉินเฟิงกับตระกูลเฉินนั้นไม่ใช่อะไรแบบที่เธอคิด ตามปกติแล้วเฉินเฟิงน่าจะพูดว่าเรื่องที่บ้าน มากกว่าจะเป็นตระกูลเฉิน
ตระกูลเฉิน ฟังยังไงก็ดูห่างเหิน
ถึงจะตกใจ แต่สีหน้าเฉียวเสี่ยวโย่วกลับเรียบเฉยไม่เปิดเผย
“ใช่ค่ะ นายน้อยเฉิน” เฉียวเสี่ยวโย่วพยักหน้าบอก: “คุณหนูรองไม่พอใจมากกับเรื่องที่นายน้อยเฉินทำหลายวันนี้ บอกว่านายน้อยเฉินอาศัยชื่อตระกูลเฉินทำกร่างด้านนอก และทำตระกูลเฉินขายขี้หน้า”
คุณหนูรอง?
เฉินเฟิงหรี่ตาลง เขารู้ดีว่าคุณหนูรองที่เฉียวเสี่ยวโย่วว่าคือใคร
คุณหนูรอง ชื่อเต็มว่าเฉินอิงโร เป็นลูกสาวของเฉินเจี้ยนซานซึ่งมีศักดิ์เป็นลุงรองของเขา เขามีลำดับที่สองในบ้าน เลยได้คำเรียกคุณหนูรองมา
เฉินอิงโรไม่กินเส้นกับเขาตั้งแต่เด็ก ชอบนำทีมคนตระกูลเฉินคนอื่นมารังแกเขา
มีครั้งหนึ่งเฉินเฟิงจำได้แม่นมากคือ ฤดูหนาวตอนเขาเก้าขวบ เขากำลังเล่นอยู่ริมทะเลสาบ และไปชนเธอเข้าโดยไม่ตั้งใจ เฉินอิงโรก็ให้คนผลักเขาตกทะเลสาบทันที
น้ำทะเลสาบอุณหภูมิลบสิบกว่าองศานำเอาความเย็นเยือกเสียดกระดูกและความรู้สึกใกล้ขาดใจมาให้ เฉินเฟิงไม่มีวันลืมความรู้สึกนั้นตลอดชาตินี้
ครั้งนั้นเป็นครั้งหนึ่งที่เขาใกล้ความตายมากที่สุด ถ้าไม่ใช่เพราะมีคนช่วย เขาคงแข็งตายในทะเลสาบนั่นไปแล้ว
แต่ต่อให้มีคนช่วยขึ้นมา เขายังคงต้องพักผ่อนราวครึ่งปีถึงจะฟื้นฟูแข็งแรงขึ้นมาได้ใหม่
