ตามหลักแล้ว เฉินอิงโรเกือบจะฆ่าเขา ตระกูลเฉินควรจะสั่งสอนเฉินอิงโรซะบ้างวิ
แต่ต่อมา ตระกูลเฉินกลับไม่ได้ตำหนิติเตียนเฉินอิงโรเลยสักคำ แต่กลับย้อนถามเขาว่า ทำไมต้องไปโดนเฉินอิงโร ถ้าเขาไม่ระวังชนเฉินอิงโรจนตกทะเลสาบไปจะทำยังไง
และครั้งนั้นเองที่ทำให้เฉินเฟิงรู้แน่ชัดว่า ชีวิตของเขาเป็นแค่ขยะในสายตาคนตระกูลเฉิน
เขาโดนเฉินอิงโรผลักตกทะเลสาบเกือบตาย แต่คนตระกูลเฉินกลับสนใจแค่ว่า ทำไมเขาต้องไปชนเฉินอิงโร
หลังจากผ่านเรื่องนั้นมา เฉินเฟิงเลยรักษาระยะห่างกับคนตระกูลเฉินมาโดยตลอด
ส่วนเฉินอิงโรไม่เพียงไม่รู้สึกผิดเลย กลับยิ่งรังแกเขาหนักข้อขึ้น
เหตุด้วยแม่ยังอยู่ที่ตระกูลเฉิน ทำให้เฉินเฟิงไม่ถือสาหาความเฉินอิงโรมากนัก ตอนนั้นเขาเองเริ่มฝึกยุทธ ได้รู้จักกับเซียวกั่วจงและเรียนรู้หลักการมากมาย
ถ้าไม่สามารถอดทนอดกลั้นจะทำงานใหญ่ไม่ได้ คำนี้เขาโดนพร่ำข้างหูทุกวัน
ทนไปๆก็ทนไปสิบสามปีมาแล้ว
สามปีก่อนเขาออกมาจากตระกูลเฉิน และไม่ต้องทนเฉินอิงโรอีก
แต่ไม่คิดเลยว่า วันนี้เฉินอิงโรจะตามมาหาเรื่องเขา พอได้ยินคำบอกกล่าวจากเฉียวเสี่ยวโย่ว เห็นได้ชัดว่ายังอยากหาเรื่องเขาอยู่
เฉินเฟิงสายตาส่อประกายเย็นชา เฉินอิงโร ครั้งนี้ฉันจะไม่ทนเธออีกแล้ว
“เมื่อไหร่เฉินอิงโรจะมา?” เฉินเฟิงถามเสียงเย็นชา เขารู้ดีว่า เฉินอิงโรไม่ใช่คนเก่งแต่ปาก เธอชอบทำมันจริงๆมากกว่า อย่างเช่น ไม่ชอบหน้าเขา ก็เลยผลักเขาตกทะเลสาบซะเลย
ครั
