สิบแปดปี พ่อทำให้หนูอยู่อย่างมีความสุขมาตลอด สิบแปดปีมานี้หนูมีความสุขทุกวันเลย ไม่รู้จักเลยว่า อะไรคือความทุกข์ยากลำบาก อะไรคือความโหดร้ายของโลก”
“แต่วันนี้พอได้เห็นคุณอาแล้ว หนูรู้สึกอยากออกไปเผชิญโลกกว้างดูสักครั้ง อยากไปลองสักตั้งกับความทุกข์ยากและความโหดร้ายของโลก…” ซูหลิงยู่พูดอย่างสงบนิ่ง เฉินเฟิงทำให้เธอเกิดแรงบันดาลใจจริงๆ
ความสามารถของเฉินเฟิงก็เป็นส่วนหนึ่ง อีกส่วนหนึ่งคือการที่เฉินเฟิงฆ่าจินลิ่วอาน เธอเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเฉินเฟิงมีประสบการณ์ที่เลวร้ายกว่าคนปกติมาก อดีตของเฉินเฟิงคงต้องผ่านความยากลำบากมามากมายแน่ ความลำบากพวกนั้นอาจจะนำความทรมาณมาให้เขา แต่ก็ทำให้เขาเติบโตขึ้นด้วย
เดิมซูหลิงยู่ยังไม่รู้แน่ชัดว่า ทำไมครั้งแรกที่เจอเฉินเฟิงก็โดนเขาดึงดูดความสนใจไป แต่กลับไม่เคยรู้สึกอะไรต่อพวกศิษย์พี่น้องที่อยู่ข้างกายเรียนวิชามาด้วยกันสิบกว่าปีเลย
คำตอบนี้ เดิมซูหลิงยู่คิดไม่ตก
แต่วินาทีที่เฉินเฟิงเปล่งรังสีฆ่าออกมานั้น ซูหลิงยู่ก็เข้าใจแล้ว
ออร่านี่เอง!
มีออร่าพิเศษชนิดหนึ่งบนร่างเฉินเฟิง!
ออร่าแบบนี้เป็นสิ่งที่เขาใช้ความยากลำบากแลกสั่งสมมาในอดีต
ออร่าแบบนี้คนธรรมดาไม่มีทางมีได้แน่!
เธอไม่เคยเห็นออร่าแบบนี้ของเฉินเฟิงบนตัวพวกจ้าวตง มาก่อนเลย
เพราะพวกจ้าวตงกับลูยวนเหมือนกับเธอ ที่ใช้ชีวิตเหมือนดอกไม้งามในห้องอุณหภูมิอุ่นมาเกือบครึ่งชีวิต
ชีวิตนี้เรื่องร้ายแรงที่สุดที่เคย
