งดูอ่อนโยนสุภาพ แค่พริบตาเดียว กลับเปล่งรังสีอำมหิตอาฆาตเหมือนผ่านภูเขาคนตายมาก็ไม่ปานออกมา แม้แต่อากาศยังโดนแช่แข็ง!
คนอื่นแค่โดนรังสีความโกรธของเฉินเฟิงผิวๆ ก็ยืนแทบไม่อยู่แล้ว
รู้ได้เลยว่า จินลิ่วอานที่เป็นศูนย์กลางความโกรธของเฉินเฟิงตอนนี้จะรู้สึกยังไง
หนาวมาก!
หนาวเสียดกระดูก!
จินลิ่วอานรู้สึกหนาวยะเยือกไปทั้งตัว เขารู้สึกเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นกำลังบีบคอเขาอยู่ ขนาดหายใจยังลำบาก!
เขาเห็นเฉินเฟิงค่อยๆย่างเท้าเข้ามาหาเขา เขาเริ่มหลอนขึ้นมา
ทุกย่างก้าวของเฉินเฟิง รังสียิ่งแรงมากขึ้น
เหมือนพายุบ้าคลั่งโหมกระหน่ำ
ตามมาด้วยภูเขาพังทลาย
พอมายืนตรงหน้าจินลิ่วอาน ประหนึ่งฟ้าดินทลาย!
คลื่นรังสีบ้าคลั่งโหมกระหน่ำเข้าใส่จินลิ่วอานแล้วผ่านไป!
“พลั่ก” ดังขึ้น!
จินลิ่วอานสีหน้าแดงก่ำ เขาคุกเข่าลงพื้นทันที!
“ซี๊ด”
ทุกคนอดสะท้านไม่ได้ ทั้งหมดตะลึงอึ้งตัวแข็งค้างเหมือนรูปสลักหิน
อาศัยแค่รังสีออร่าก็ทำให้จินลิ่วอานที่เป็นจอมยุทธ์ระดับต้นอ้านจิ้งโดนกดดันจนคุกเข่าลงกับพื้น
เฉินเฟิงนี่มัน…สัตว์ประหลาดอะไรเนี่ย?!
จินลิ่วอานตากลมเบิกกว้างด้วยความโกรธ เส้นเลือดเขียวปูดโปนที่ขมับ ลำคอเปล่งเสียงคำรามเหมือนสัตว์ร้ายต่อต้านออกมา
ต่อต้าน!
เขาอยากต่อต้าน!
จินลิ่วอานคำถามในใจด้วยความโกรธ เขาเป็นจอมยุทธ์อ้านจิ้ง!
เขาพ่ายแพ้ได้ แต่เขาไม่ยอมให้ตัวเองพ่ายแพ้แบบไร้ศักดิ์ศรีแบบนี้!
ต่อให้ต้องตาย เขาก็จะทำเฉินเฟิ