จิ้งหลายสิบคนไล่ฆ่า พวกเขาไม่มีใครรอดเลย!
พวกเขาใช้ร่างกายคนธรรมดาของคนช่วยเขาหลบหนีการไล่ฆ่าครั้งแล้วครั้งเล่า
คืนนี้ ร่างเฉินเฟิงเต็มไปด้วยเลือด เลือดพวกนั้นเป็นของศัตรูส่วนหนึ่ง แต่ส่วนมากเป็นเลือดของคนธรรมดาสิบกว่าคนนั้น!
เลือดสดพวกนั้นเป็นผลจากการที่พวกเขาสู้อย่างไม่กลัวตาย!
พวกเขาใช้ชีวิตตัวเองสร้างหนทางรอดที่เต็มไปด้วยเลือดให้กับเฉินเฟิง
พูดได้เลยว่า สามปีก่อน ถ้าไม่มีคนธรรมดาสิบกว่าคนนี้ เฉินเฟิงคงตายไปในการไล่ล่าครั้งนั้นแล้ว!
แต่วันนี้จินลิ่วอานกลับบอกว่า เขาไม่รู้จักคนพวกนั้น
ก็จริงนะ สำหรับจอมยุทธ์ที่อยู่สูงจนชินอย่างจินลิ่วอานแล้ว ชีวิตคนธรรมดาไม่ต่างอะไรกับมด เหยียบตายก็เหยียบไป
คนเหยียบมดตายตัวหนึ่ง มีหรือจะจำชื่อมดได้?
ไม่มีทาง!
แต่คนที่ถูกมดช่วยไว้ จำได้!
“ในเมื่อไม่รู้จัก ถ้างั้นคุณ…ก็ไปตายซะเถอะ” เฉินเฟิงชะงักก่อนพูดออกมาหน้านิ่ง เหมือนกำลังพูดเรื่องเล็กน้อย
พูดจบ เฉินเฟิงแผ่ออร่าทันที!
แค่พริบตาเดียว จมูกจินลิ่วอานอดกลั้นหายใจไม่ได้ ขนทั่วร่างตั้งชันทันที
เปลี่ยนแล้ว!
ออร่าของเฉินเฟิงเปลี่ยนไปแล้ว!
ถ้าบอกว่า เดิมทีเฉินเฟิงให้ความรู้สึกนิ่งสนิทเหมือนน้ำตาย งั้นหลังจากที่เขาพูดคำว่าตายออกมา ออร่าเขาเปลี่ยนเป็นเกรี้ยวกราดทันที!
ทันใดนั้นบรรยากาศในสถานที่ฝึกวิทยายุทธเห้าหรันก็ตกอยู่ในความน่ากลัวอย่างหนักมาก
ทุกคนตะลึง ใครก็คิดไม่ออกว่า ชายหนุ่มที่วินาทีก่อนหน้านี้ยั
