้ตระกูลตู้ต้องล้มละลาย ก็เอาออกมาไม่ได้
ดังนั้นเมื่อคืนตู้คังหลิงก็ล้มเลิกความคิดที่จะแก้แค้นเฉินเฟิง แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกหมดหวัง นั่นก็คือคำพูดของหยางไท่ บอกว่าเฉินเฟิงคือทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลเฉินแห่งยันเจียง
ทายาทของตระกูลเฉินแห่งยันเจียง อย่าว่าแต่จะฆ่าเลย แม้กระทั่งไปแตะต้องเส้นผมเพียงเส้นเดียว กลัวว่าตระกูลตู้คงจะถูกล้างผลาญ
พอนึกถึงแบบนี้ ทันใดนั้นตู้คังหลิงก็เหมือนแก่ไปสิบปี จากนั้นก็ถอนหายใจอย่างหมดเรี่ยวแรง แล้วพูดขึ้น “คือเรื่องจริง หยางไท่ไม่มีทางโกหกฉันในเรื่องนี้แน่นอน เยาวชนคนนั้น คือทายาทของตระกูลเฉินแห่งยันเจียง อีกอย่างยังเป็นจอมยุทธ์หั้วจิ้งอีกด้วย”
พอคำๆ นี้ออกมา ในห้องรับแขกจึงเต็มไปด้วยบรรยากาศที่เงียบกริบทันที!
มันเงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก!
ทายาทของตระกูลเฉิน จอมยุทธ์หั้วจิ้ง ไม่ว่าจะเป็นยังไง ก็ไม่ใช่คนที่ตระกูลตู้สามารถผิดใจได้!
“เห้อ จื่อถึงและจื่อเยว่เด็กทั้งสองคนนี้ ทำไมถึงได้มีชีวิตที่ลำบากขนาดนี้” สีหน้าของตู้คังหยุนเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แล้วพึมพำออกมาแบบนี้
ทว่าคนอื่นๆ ที่อยู่ในห้องรับแขกกลับแสยะยิ้มขึ้น ตู้คังหยุนกำลังแกล้งร้องไห้เห็นใจ พอตู้จื่อถึงและตู้จื่อเยว่เสียชีวิตไป นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าคนที่จะได้ครอบครัวตำแหน่งทายาทที่สืบทอดตระกูลตู้ ก็ตกไปอยู่ในมือของลูกชายตู้คังหยุน ดังนั้นในใจของเขา ก็ต้องดีใจสิ แล้วจะเสียใจไปทำไม? เขาก็แค่
