บทที่ 137 สถานการณ์ในชางโจว
“พี่เหลียง เฉินเฟิงคนนี้ มีฐานะเป็นอะไรกันแน่? ” หลี่เสว่ถามขึ้นด้วยความอยากรู้ ถ้าตอนนี้ยังมีคนเชื่อว่าเฉินเฟิงคือคนส่งอาหาร งั้นสมองก็คงเต็มไปด้วยอุจจาระแล้ว คนที่สามารถทำให้องค์รัชทายาทหยางไท่เรียกว่าคุณชายเฉินอย่างเคารพ จะเป็นคนส่งอาหารได้ยังไงกัน?
“เธอมาถามฉัน แล้วฉันจะถามใคร! ” สวีตงเหลียงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่เป็นมิตร ตอนนี้ในใจของเขาก็กำลังขึ้นๆ ลงๆ อยู่ ยังไงแต่ก่อนเขาก็ทำเรื่องบาดหมางใจกับเฉินเฟิงไว้ ถ้าเฉินเฟิงจะคิดบัญชีดำกับเขา ต่อให้เขามีสิบชีวิตก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้เขาตายได้ สำหรับฐานะของเฉินเฟิง เขาก็ได้คาดเดาไว้แล้ว สิ่งที่เป็นไปได้น้อยที่สุดก็คือเขาคือผู้ถือหุ้นของคฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลงด้วย อีกอย่างยังเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด ถ้าไม่งั้นหยางไท่ก็ไม่มีทางมีท่าทีแบบนี้กับเฉินเฟิง
“พี่เหลียง คุณชายเฉินคงไม่มาหาเรื่องเราใช่ไหม” หลี่เสว่ถามด้วยเสียงอ่อน ตอนนี้เธอไม่กล้าเรียกชื่อของเฉินเฟิงโดยตรง
สวีตงเหลียงแสยะยิ้มอย่างเย็นชา “ตอนนี้รู้จักกลัวแล้วหรอ แต่ก่อนไปทำอะไรมา? ตอนนี้เธอดูถูกเหยียดหยามคุณชายเฉินอย่างรุนแรงที่สุด ถ้าคุณชายเฉินจะมาเรื่อง ก็คงต้องหาเรื่องเธอก่อน! ”
ประเด็นคือ หลังจากที่ออกจากคฤหาสน์หัวฉี เธอก็ยังไม่ได้หลาบจำ ระหว่างทางเธอกลับยังดูถูกเฉินเฟิงที่ไม่สามารถหาเงินหนึ่งล้านมาได้ ไม่มีปัญญาทำบัตรสมาชิกวีไอพี ตอนนี้พอนึกย้
