ความอะไรกัน? “ตู้จื่อถึงทำสีหน้าที่เปลี่ยนไป
“ไม่ได้หมายความอะไร ยังจำคำพูดที่ฉันพูดตอนอยู่ในห้องประชุมได้ไหม? “หยางไท่ส่ายหัวแล้วถามขึ้น
ตู้จื่อถึงแสยะยิ้มขึ้น แน่นอนว่าเขาต้องจำคำพูดที่หยางไท่เคยพูดในห้องประชุมได้อยู่แล้ว หยางไท่บอกว่า ถ้าเสี้ยเมิ่งเหยาเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา เฉินเฟิงต้องให้ทั้งตระกูลของตระกูลตู้ มาเป็นสิ่งที่ฝังไปกับคนตาย
ทว่านี่มันเป็นไปได้ด้วยหรอ?
แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้!
ตระกูลตู้เป็นตระกูลร่ำรวยในจินหลิง ถึงแม้จะไม่ใช่อันดับหนึ่ง ทว่าถือว่าเป็นฐานะสำคัญในจินหลิง ตระกูลฐานะสูงส่งแบบนี้ จะถูกล้างผลาญก็ถูกล้างง่ายๆ เลยหรือไง?
“พอเถอะ หยางไท่ ไม่ต้องไปพูดมากับเขาหรอก “เฉินเฟิงไม่มีความอดทนเลยสักนิด “ในสวนยังมีหมาป่าดำอีกไหม?”
“เฉินเฟิง หมาป่าดำไม่มีแล้ว “หยางไท่เห็นเฉินเฟิงใช้ใบหลิ่วสามใบแทงทะลุหัวของหมาป่าดำสามตัวนั่น แล้วพูดขึ้น “แต่ว่ายังมีเสือโคร่งไซบีเรียอยู่สองตัว”
“อืม งั้นเอาเสือโคร่งไซบีเรียมาให้ฉัน “เฉินเฟิงพูดด้วยเสียงเรียบเฉย
“ครับ คุณชายเฉิน “หยางไท่ไม่กล้าไม่ตอบกลับ เสือโคร่งไซบีเรียเป็นสัตว์ป่าที่มีค่าขนาดนี้ แน่นอนว่าคฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลงต้องเลี้ยงเป็นอย่างดี ในวันปกติแล้ว แค่มีบุคคลสำคัญมาเยือน ก็จะปล่อยเสือโคร่งไซบีเรียออกมาให้บุคคลสำคัญได้ล่า
ทว่าวันนี้ หยางไท่กลับแน่ใจว่า เฉินเฟิงต้องการปล่อยเสือสองตัวนี้ออกมา ไม่ใช่ให้มาล่าสัตว์ ทว่าอยากให้เสือโ
