ุด ถึงแม้เสี้ยเมิ่งเหยาไม่ได้ตาย ทว่าดูท่าทางของเธอ ดูบาดเจ็บไปไม่น้อย
จบแล้ว!
ในใจของหยางไท่ ตอนนี้มีความคิดเพียงอย่างเดียว คฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลงในวันนี้ เกรงว่าจะเจอแผ่นดินไหวที่ไม่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์มาก่อน!
อย่างน้อยตู้จื่อเยว่ อย่าคิดแม้แต่มีชีวิตรอดออกจากคฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลง
ตู้จื่อถึงกลับไม่ได้คิดมากขนาดนั้น สายตาของเขาจับจ้องไปยังตู้จื่อเยว่ พอเห็นว่าตอนอยู่ที่บ้าน น้องสาวที่ถูกเอาใจเหมือนเจ้าหญิง เวลานี้กลับคุกเข่าลงบนตรงหน้าเฉินเฟิงด้วยสภาพที่มีใบหน้าที่บวมแดง จากนั้นก็ได้เดินไปตรงหน้าเฉินเฟิงแล้วพูดด้วยความโมโห “คุณชายเฉิน นี่คุณหมายความว่าอะไร?!”
เฉินเฟิง?
ทุกคนต่างก็ตะลึงงัน ทำไม ตู้จื่อถึง ต้องเรียกเฉินเฟิงว่าคุณชายเฉิน?
หวังเจียเมิงและหลี่เสว่จึงสบตากัน หรือว่า ไอ้คนไร้ประโยชน์นี่ จะมีฐานะอื่นอยู่ด้วย?
“พี่ รีบฆ่าไอ้สารเลวนี่ซะ! เขาตีน้อง หึๆ …….” พอเห็นตู้จื่อถึง นัยน์ตาของตู้จื่อเยว่จึงดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที จากนั้นก็ทั้งล้มและคลานไปอยู่ข้างหลังของตู้จื่อถึง แล้วก็มองเฉินเฟิงพลางเริ่มก่นด่าขึ้น
“น้องสาว วางใจเถอะ พี่จะให้เขามาขอโทษน้องให้ได้!” ตู้จื่อถึงทำสีหน้าที่หม่นหมองแล้วปลอบโยนขึ้น ตั้งแต่เด็กจนโต ตู้จื่อเยว่เป็นหัวแก้วหัวแหวนของตระกูลตู้ แม้แต่พูดจาทำร้ายจิตใจยังไม่เคยพูดเลยสักคำ แต่วันนี้ตู้จื่อเยว่กลับถูกเฉินเฟิงทำร้ายแบบนี้ ทำให้เขาสุดจะทนจริงๆ
