่าเสี้ยเมิ่งเหยาที่อยู่ตรงหน้า ไม่ได้มีความน่าเกรงขามเลยสักนิด
วินาทีต่อไป หมาป่าดำสองตัวนั้นก็ขย่ำเท้าแรงๆ แล้วกำลังพุ่งเข้าหาเสี้ยเมิงเหยา จากนั้นก็อ้าปากว้าง แล้วกำลังร่วมมือกันมากัดเธอ
ฟันอันขาวโพลนของหมาป่ากัดเข้าไปตรงหัวไหล่ของเสี้ยเมิ่งเหยา จากนั้นเลือดแดงสดจึงพุ่งกระฉูด ทำให้เสี้ยเมิ่งต้องร้องทุกข์อย่างทรมาน
และตอนนี้เฉินเฟิงก็ห่างจากเขตเลี้ยงหมาป่าดำอีกร้อยๆ เมตร!
พอได้ยินเสียงร้องทุกข์ขึ้น…….เป็นเสียงของเสี้ยเมิ่งเหยา!
ทันใดนั้นเฉินเฟิงจึงแยกเขี้ยวยิงฟัน นัยน์ตาดูแดงก่ำ ตรงหน้าอกเต็มไปด้วยไฟแห่งความโมโหจนควบคุมไม่อยู่ เหมือนกำลังจะระเบิดออกมา จึงกลายเป็นเสียงโมโหที่น่าสะเทือนใจ!
ดูทรงอำนาจ!
ดูทรงอำนาจอันยิ่งใหญ่มากๆ!
ทุกคนต่างก็ยึดเฉินเฟิงเป็นจุดศูนย์กลาง ทันใดนั้นผู้คนที่อยู่ห่างไปร้อยๆ เมตรต่างก็กลั้นหายใจทันที และรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะตกเหวที่ลึกจนไม่มีที่สิ้นสุด! และเหมือนกำลังถูกความเหน็บหนาวที่หนาวไปถึงกระดูกล้อมรอบอยู่!
และหมาป่าที่เป็นผู้นำจึงหยุดทีท่าที่จะฉีกกินเหยื่อ ในสายตาของหมาป่าเห็นว่ามีบุคคลน่ากลัวกำลังเข้ามา พวกมันที่เป็นสัตว์ จึงมีเซ้นท์ในการสัมผัสถึงสิ่งอันตรายได้มากกว่าคนไปหลายร้อยหลายพันเท่า!
ต่อให้เฉินเฟิงยังอยู่นับร้อยเมตร ทว่ามันก็สามารถสัมผัสได้ถึงความทรงอำนาจของเฉินเฟิง กลับเป็นพลังทรงอำนาจที่ยิ่งใหญ่มาก! มันรู้ดี ถ้ามันยังกัดฉีกผู้หญิงคนนี้อี
