ก สิ่งที่รอมันอยู่ก็คือจุดจบที่ต้องตายอย่างเดียว แต่ไม่มีทางรอดชีวิตแน่นอน!
หมาป่าดำรู้สึกกลัวขึ้นมาทันที!
จากนั้นก็หันหลังวิ่งหนี!
ทว่าวินาทีต่อไป เฉินเฟิงที่อยู่ห่างไปร้อยๆ เมตร ก็ได้ไปถึงทันที!
พอเห็นเงาของคนๆ หนึ่งลอยผ่าน พวกหวังเจียเมิงหลี่เสว่ก็ถลึงตามองอย่างไม่กะพริบตา และคนที่ลอยผ่านเมื่อกี้นี้ คือเฉินเฟิงคนไร้ประโยชน์?
ระหว่างห่างแค่ร้อยๆ เมตร เขาใช้เวลาไม่ถึงสองวินาที?!
ทุกคนต่างก็ขยี้ตาตัวเอง และรู้สึกว่าตัวเองกำลังตาลาย
“ตาย!”
จากนั้นก็มีเสียงอันโมโหของเฉินเฟิงดังขึ้น ทุกคนเงยหน้าขึ้น แล้วสิ่งที่มองเห็น มันทำให้พวกเขาน่าตะลึงงันมากๆ
หมาป่าดำสามตัวที่วิ่งไปเจ็ดแปดร้อยเม็ด หัวของหมาป่าที่เป็นแกนนำจึงโดนใบไม้หลิ่วสามใบแทงทะลุ!
จึงมีเสียง “ฉึก” ดังขึ้น
หมาป่าดำสามตัวจึงได้ล้มลงไปตามลำดับ ต่อให้ตายไปแล้ว ก็ยังสามารถมองออกว่า นัยน์ตาของหมาป่าดำสามตัวกำลังรู้สึกหวาดกลัวในการวิ่งหนีครั้งนี้มากๆ และสายตายังดูสับสน
สับสนในความว่องไวของเฉินเฟิง ทำไมถึงได้ไวขนาดนี้ มันเหนือความคาดหมายและความรู้ที่พวกมันเข้าใจมนุษย์ ระยะทางร้อยๆ เมตร เขากลับใช้เวลาแค่ไม่ถึงสองวินาที
สำหรับสุดท้ายแล้วหัวของหมาป่าถูกกิ่งไม้แทงทะลุ พวกมันก็ไม่มีโอกาสไปคิดถึงอีกต่อไป
“เมิ่งเหยา! เป็นยังไงบ้าง……” เฉินเฟิงกอดเสี้ยเมิ่งเหยาที่กำลังสะลึมสะลือเข้ามาในอ้อมกอด แค่รู้สึกถึงความรู้สึกเจ็บปวดตรงกลางใจ เขารู้สึกเส
