บทที่ 131 สิ่งที่ฝังไปพร้อมคนตาย
“เรื่องเร่งด่วน? เรื่องอะไรถึงได้เร่งรีบกว่าการได้เจอเพื่อนสนิทของเรา!” เยาวชนที่มีชื่อของตู้จื่อถึงพึมพำด้วยเสียงเย็นชา
เฉินเฟิงเหลือบตามองตู้จื่อถึง แล้วถามด้วยเสียงเรียบเฉย “นายสำคัญตัวเองเกินไปหรือเปล่า?”
ตู้จื่อถึงทำสีหน้าที่เปลี่ยนไป สายตาของเฉินเฟิง กลับทำให้เขารู้สึกกดดันสูงมาก ทว่าต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ เขาก็ไม่สามารถอ่อนข้อได้
“ไม่ใช่ว่าผมสำคัญ แต่ว่าเพื่อนสนิทของเรานั้นสำคัญ ถึงแม้ตอนนี้คุณชายเฉินจะครอบครองหุ้น 39%ของคฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลง ทว่าพอเอาหุ้นทั้งหมดของที่แต่ละคนได้ครอบครองมารวมกันก็ไม่ได้น้อยไปกว่าคุณชายเฉิน ตอนนี้คุณชายเฉินไม่ได้เห็นเราทุกคนอยู่ในสายตา ก็คงไม่มีเหตุผลเกินไปหรือเปล่า” ตู้จื่อถึงพูดด้วยเสียงเรียบเฉย ตัวเองคนเดียวก็ไม่สามารถต่อต้านเฉินเฟิงไว้อยู่ มีเพียงลากคนอื่นขึ้นไปบนเรือรบลำหนึ่ง แล้วจึงจะสามารถแข่งขันกับเฉินเฟิงได้
นอกจากหยางไท่แล้ว คนอื่นๆ ไม่มีสิทธิ์ส่งเสียงใดๆ เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขายอมรับในคำพูดของตู้จื่อถึง
ไม่ผิดที่เฉินเฟิงเป็นผู้ถือหุ้นที่ใหญ่ที่สุด ทว่าต่อให้เอาคนอื่นไปรวมตัวกัน ก็ไม่ใช่คนที่เคยยุ่งเกี่ยวด้วยอย่างง่ายๆ เลย!
“ตู้จื่อถึง นายอย่ามาพูดจาเหลวไหลแถวนี้ คุณชายเฉินไม่เพียงแต่ไม่เห็นพวกคุณในสายตา คุณชายเฉินเขายัง……” หยางไท่เลยอยากจะอธิบายขึ้นอย่างเร่งรีบ ถ้าตู้จื่อถึงและคนพวกนี้ไปต่อต้านเฉิน
