แล้ว มันมีความหมายโดยนัยอะไรแอบแฝงกันแน่
ตอนนี้ หยางไท่รู้สึกเสียใจเล็กน้อย ก่อนหน้านี้ไม่ควรไปเอาใจและติดตามคนพวกเดียวกันกับตู้จื่อถึงเลย แล้วยังปิดบังเฉินเฟิงเรื่องที่ทำลายมือหนึ่งข้างของไป๋กว่างยี่และหยางชิงที่คฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลง
“ตู้จื่อถึง อย่ามาหาว่าฉันไม่ให้โอกาสนาย ตอนนี้นายอยู่ที่นี่แล้วขอโทษคุณชายเฉินซะ คุณชายเฉินเป็นมีคนที่มีจิตใจกว้างขวาง ไม่มีทางถือสาคนอย่างพวกนายแน่นอน” หยางไท่แล้วยังมีแผนการที่จะดึงรั้งตู้จื่อถึงไว้
ทว่าตู้จื่อถึงกลับพึมพำด้วยเสียงเย็นชา แล้วพูดขึ้น “พี่ไท่ ความหวังดีของพี่ฉันรับไว้แล้ว สำหรับเรื่องขอโทษ……..รอให้เฉินเฟิงวางนิสัยที่หยิ่งผยองลงเมื่อไหร่ ผมจะมาขอโทษเขาอีกครั้งก็คงไม่สาย”
“ตู้จื่อถึง ทางที่ดีที่สุดนายอย่ามาเสียใจ!” หยางไท่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดขึ้น
ตู้จื่อถึงเบะปากอย่างไม่แคร์ เสียใจ? ในดิกชันนารีของตู้จื่อถึงไม่มีคำว่าเสียใจ!
อีกอย่างที่นี่คือจินหลิง ไม่ใช่ยันเจียง เฉินเฟิงของนายจะเก่งมากแค่ไหน แล้วจะทำอะไรได้เมื่อมันมาอยู่ในถิ่นของฉัน?
และในเวลานี้ บอร์ดี้การ์ดที่ใส่ชุดดำคนหนึ่งรีบเดินเข้ามา
“ท่านไท่ เขตล่าสัตว์เกิดปัญหาแล้วครับ!”
“เกิดเรื่องอะไรถึงต้องทำให้แกตื่นตระหนกขนาดนี้? ยังรู้จักปฏิบัติตามกฎไหม?!” หยางไท่ว่ากล่าวตำหนิด้วยเสียงโมโห
จากนั้นบอร์ดี้การ์ดที่ใส่ชุดดำก็กลืนน้ำลาย แล้วรีบเอ่ยคำขอโทษ “ท่านไท่ ขอโทษนะครับ เรื่องนี
