บทที่ 129 นางจิ้งจอก
โจวเซ่าฟึงสั่นเทาไปทั้งตัว เบื้องลึกในนัยน์ตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความโกรธเคืองและแค้นใจ แม้ว่าจะต่อหน้าคนนอก แต่ตู้จื่อเยว่ก็ไม่เคยให้เกียรติเขา ตบหน้าเขาแบบนี้ เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยมาก
แต่แม้ว่าจะโมโห ทว่าเขากลับไม่กล้าทำอะไรตู้จื่อเยว่ เขารู้ดี ตนเองไม่สามารถต่อต้านตู้จื่อเยว่ได้ ตู้จื่อเยว่สามารถทำให้เขาหายไปได้ตลอดเวลา แล้วหาลูกเขยคนใหม่มาแต่งเข้าบ้าน
“ที่รัก คุณฟังผมพูด ผมซื่อสัตย์กับคุณ นางสารเลวเสี้ยเมิ่งเหยาเป็นคนยั่วยวนผม!”โจวเซ่าฟึงชี้ไปที่หน้าของเสี้ยเมิ่งเหยา แล้วพูดใส่ร้าย เวลานี้ เขาทำได้เพียงโยนความผิดให้กับเสี้ยเมิ่งเหยา ไม่อย่างนั้นจากนิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นของตู้จื่อเยว่ คงต้องถลกหนังเขาแน่ๆ
เสี้ยเมิ่งเหยาอ้าปากกว้าง คล้ายไม่อยากจะเชื่อว่าโจวเซ่าฟึงจะพูดแบบนี้
“โจวเซ่าฟึง!คุณยังเป็นคนอยู่ไหม?!”เสี้ยเมิ่งเหยาด่าด้วยความโมโห ทั้งๆที่โจวเซ่าฟึงเป็นคนพูดเสนอเองว่าจะเลี้ยงดูเธอ แต่สุดท้ายแค่ชั่วพริบตา เขากลับทำร้ายเธอ หาว่าเธอเป็นฝ่ายยั่วยวนเขาก่อน
“เสี้ยเมิ่งเหยา อย่ามาแกล้งทำเป็นใสซื่อบริสุทธิ์ที่นี่!นับตั้งแต่รู้ว่าฉันเป็นผู้จัดการของคฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลง คุณก็ส่งสัญญาณต่างๆให้ผมตลอดเวลา บอกให้ผมให้เงินคุณเดือนละห้าแสนหยวน คุณก็จะมานอนกับผม แต่ผมบอกกับคุณว่า ตอนนี้ผมเป็นสามีของจื่อเยว่ ผมไม่มีวันตกลงกับข้อเสนอของคุณ คุณก็เลยวิ่งมายั่วยวนตรงหน้าผม