นหมีควาย อีกทั้งด้านหลังของเขายังไม่มีใครคอยปกป้อง
ไม่เหมือนกับตอนนี้ ที่รอบเดินเต็มไปด้วยหน่วยมืออาชีพ ที่สามารถรับประกันได้ว่าทุกคนจะปลอดภัย
ว่ากันว่าให้ทุกคนเข้ามาล่าสัตว์ แต่ความเป็นจริงเหมือนมาเที่ยวเล่นมากกว่า ธนูที่เอาให้ทุกคนนั้น ไม่สามารถนำไปฆ่าหรือทำให้สัตว์บาดเจ็บจริงๆ สามารถล่าสัตว์ได้ก็เห็นผีแล้ว
เวลานี้ โทรศัพท์ของเฉินเฟิงดังขึ้น
“คุณชายเฉิน ผมคือหยางไท่ ตอนนี้คุณอยู่ในคฤหาสน์หรอครับ?”
“หืม?” เฉินเฟิงเลิกคิ้วขึ้น หยางไท่รู้ได้ยังไงว่าเขาอยู่ที่นี่ หรือว่าเขาส่งคนสะกดรอยตามตน?
ทางด้านหยางไท่พอจะเดาได้ว่าเฉินเฟิงคิดอะไร จึงรีบพูดอธิบาย：“คุณชายเฉิน คือน้องชายของผมเห็นคุณออกมาจากคฤหาสน์หัวฉี และมุ่งหน้ามาทางนี้ครับ”
“ผมก็เลยอยากจะถือโอกาสในครั้งนี้ ให้หุ้นส่วนคนอื่นๆได้เจอคุณ” หยางไท่พูดอย่างเคารพ เดิมทีคฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลงมีหุ้นส่วนเก้าคน ไป๋กว่างยี่ถูกเตะออกไปแล้ว เฉินเฟิงเข้ามา อีกทั้งยังกลายเป็นหุ้นส่วนที่ใหญ่ที่สุดในคฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลงอีกด้วย จึงต้องให้หุ้นส่วนคนอื่นๆรู้จักกับเฉินเฟิง
“พวกคุณอยู่ที่ไหน?” เฉินเฟิงถาม
“พวกเราอยู่ที่ห้องประชุมครับ คุณชายเฉิน เดี๋ยวคุณยุ่งเสร็จแล้วค่อยมาก็ได้ครับ พวกเราไม่รีบ”
“ไม่เป็นไร ผมไปตอนนี้แหละ” เฉินเฟิงพูด หุ้นส่วนพวกนี้ ไม่ช้าก็เร็วเขาต้องได้เจอ ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปในแบบที่ควรจะเป็น วันนี้มีโอกาสแล้ว ก็วันนี้ วันข้างหน้า
