ยวตู้จื่อเยว่กล่าวโทษขึ้นมา เขาจะทำยังไง
“เมิ่งเหยา แกก็ไปสักหน่อยไม่ได้หรือไง? พวกฉันตั้งมากมายก็ไปด้วย พี่เยว่ไม่มีวันทำอะไรแกหรอ” หวังเจียเมิงพูดแล้วยิ้มตาหยี เธอรู้ดีว่าตู้จื่อเยว่คิดอยากจะแก้แค้นมากแค่ไหน การที่ให้เสี้ยเมิ่งเหยาไปในครั้งนี้ ไม่มีวันไปเพื่อขอโทษเสี้ยเมิ่งเหยา ในทางตรงกันข้ามกลับจะทำให้เสี้ยเมิ่งเหยาอับอายขายหน้ามากกว่าเดิม
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เฉินเฟิงขมวดคิ้วขึ้นมา คนที่ชื่อตู้จื่อเยว่คนนี้ เหมือนว่าตอนเรียนมหาวิทยาลัยจะทำเรื่องอะไรบางอย่างที่เกินกว่าเหตุกับเสี้ยเมิ่งเหยา