บทที่ 121 นายไม่พอใจ
เมื่อเห็นหลิวโป๋มีท่าทีโมโห หลี่เสว่เหงื่อแตกขึ้นมาทันที ตนเองก็ไม่ได้พูดผิดหนิ ถึงแม้ว่าภายในใจจะคิดแบบนี้ แต่หลี่เสว่กลับไม่กล้าพูดออกไป เพราะหลิวโป๋ไม่เห็นแก่หน้าของสวีตงเหลียงเลย ดังนั้นจึงไม่ต้องพูดถึงเธอ
ด้วยเหตุนี้หลี่เสว่จึงรีบพูดอธิบาย “ผู้จัดการหลิว ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น…”
“ผมไม่สนใจว่าคุณหมายความแบบนี้รึเปล่า!”หลิวโป๋ผายมือขึ้นแล้วพูดตัดประโยค “ถึงอย่างไร ตอนนี้บัญชีของคุณผู้ชายคนนี้ก็ได้ชำระแล้ว ถึงแม้ว่าจะมีปัญหาจริงๆ ฉันหลิวโป๋จะเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมด คุณไม่ต้องเป็นกังวล”
หลี่เสว่เป็นใบ้พูดไม่ออกในทันที หลิวโป๋พูดถึงขั้นนี้แล้ว เธอจะพูดอะไรได้อีก
“หลี่เสว่ บัญชีนี้สามีของฉันได้จ่ายแล้ว เธอก็ควรที่จะทำตามคำสัญญาของเธอแล้วรึเปล่า” เสี้ยเมิ่งเหยามองดูหลี่เสว่แล้วพูดด้วยเสียงเรียบเฉย
หน้าของหลี่เสว่แดงขึ้นมาในทันที เธอจะต้องเรียกเฉินเฟิงว่าพ่อต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้จริงๆหรอ แล้วเธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน แต่คำพูดที่รุนแรงก็ได้พูดออกไปแล้ว ถ้าไม่เรียก คนอื่นจะยิ่งดูถูกเธอมากกว่าเดิม
“พ่อ” หลี่เสว่เม้มกัดฟัน มองดูเฉินเฟิงแล้วร้องเรียก
เฉินเฟิงคลายยิ้ม ไม่ได้ตอบอะไร สำหรับเขาแล้ว การที่ให้หลี่เสว่เรียกว่าพ่อ เพียงแค่เล่นสนุกแก้เบื่อก็เท่านั้น เขาไม่ได้คิดจะมีลูกบุญธรรมจริงๆ
“ตอนนี้พอใจแล้วรึยัง?” ”หลี่เสว่หันหน้ากลับไปมองเสี้ยเมิ่งเหยา แล้วพูดขึ้น
เสี้ยเม