าไม่อาย?” เวลานี้ เฉินเฟิงพูดขึ้นเสียงเรียบ ตอนแรกเขาไม่คิดที่จะคิดเล็กคิดน้อยกับผู้หญิงพวกนี้ แต่หลี่เสว่ยิ่งอยู่ก็ยิ่งเกินไป ไม่เพียงแต่พูดด่าทเสี้ยเมิ่งเหยา เวลานี้ถึงขั้นทำร้ายร่างกายคนแล้ว
สบตากับสายตาเย็นชาของเฉินเฟิง หัวใจของหลี่เสว่สั่นเทาขึ้นมา มีความกลัวเล็กน้อย ไอ้คนไร้ประโยชน์คนนี้ ถึงไมถึงมีสายตาที่น่ากลัวแบบนี้ได้? ถึงแม้ว่าภายในใจของเธอจะรู้สึกกลัว แต่ต่อหน้าคนมากมาย หลี่เสว่ยังคงไม่อ่อนข้อ：“ทำไม ฉันพูดผิดหรือไง? ไอ้คนไร้ประโยชน์อย่างนาย ถูกภรรยาสวมเขา……”
“เพี๊ยะ”
มือของเฉินเฟิงตบลงไป ตบลงตรงหน้าหลี่เสว่เต็มๆ ทำให้คำพูดท้ายประโยคของหลี่เสว่ถูกกลืนลงไป
สิ่งที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ ทำให้ทุกคนนิ่งค้าง ไอ้คนไร้ประโยชน์คนนี้ ถึงขั้นกล้าลงไม้ลงมือทำร้ายคน?
“อ๊า~ฉันจะสู้สุดตัว！”หลี่เสว่ที่ถูกตบนิ่งค้างไปสามวินาที จากนั้นก็กรีดร้องแล้วพุ่งตัวไปหาเฉินเฟิง
เฉินเฟิงหัวเราะในลอคอ จากนั้นเตะไปหนึ่งครั้ง หลี่เสว่ก็ล้มลงพื้น สำหรับเขาแล้ว ไม่มีกฎข้อไหนที่ไม่ทำร้ายผู้หญิง
ถึงแม้ว่าการเตะของเฉินเฟิงในครั้งนี้จะใช้แรงไม่ถึงหนึ่งส่วนร้อย แต่ก็ทำให้เจ็บหนักหลี่เสว่ เธอกุมท้องเอาไว้แล้วนอนอยู่บนพื้น
“นายยังเป็นผู้ชายอยู่ไหม！แม้แต่ผู้หญิงก็ยังทำร้าย?” สวีตงเหลียงพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ จะทำร้ายมาสักตัวยังต้องดูเจ้าของ อีกอย่าง หลี่เสว่เป็นพรีเซนเตอร์ของเขา เฉินเฟิงทำร้ายหลี่เสว่ต่อหน้าเขา แล้ว
