ตอนที่ 120 ทำทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้ขายหน้า
“คุณผู้หญิงคะ ไม่ทราบว่า…” พนักงานเหลือบมองไปทางหลี่เสว่ เพื่อจะถามว่าหลี่เสว่เป็นคนจ่ายเงินหรือไม่
หลี่เสว่ชี้ไปที่เฉินเฟิง พูดขัดขึ้นมาทันที : “ไม่ต้องมาหาฉัน ไปหาเขา เขาเป็นคนจ่าย!”
พนักงานทำท่าทางเหนื่อยใจ จากนั้นมองไปที่เฉินเฟิง
เฉินเฟิงไม่พูดอะไร กลับยิ้มให้ พูดขึ้น : “รูดบัตรครับ”
พนักงานยิ้มอย่างประหลาดใจ ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า ทำไมถึงดูไม่เหมือนคนมีเงินมากถึงหนึ่งล้านแปดแสนเอาซะเลย แต่ทว่า เพียงแค่คิดอยู่ภายในใจ แต่สีหน้ายังคงยิ้มให้อยู่: “คุณผู้ชายคะ รบกวนตามดิฉันไปรูดบัตรที่หน้าเคาน์เตอร์ด้วยค่ะ”
จากนั้นทุกคนจึงออกจากห้องตรงไปที่เคาน์เตอร์ชำระเงิน
“ทุกคนจับตาดูเฉินเฟิงให้ดีนะ อย่าให้เขาหนีไปไหนล่ะ” หลี่เสว่ตะโกนพูดบอกทุกคน
“หลี่เสว่ สามีของฉันไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกนะ” เสี้ยเมิ่งเหยาพูดด้วยสีหน้านิ่งขรึม ท่าทางของหลี่เสว่คือพวกใจแคบมองผู้อื่นในแง่ร้าย ในเมื่อเฉินเฟิงบอกว่าจะเลี้ยงก็คือเลี้ยง ไม่ต้องพูดถึงเงินหนึ่งล้านแปดแสน แม้ว่าจะเป็นเงินสิบแปดล้าน เขาก็จ่ายให้ได้
หลี่เสว่หัวเราะเยาะเย้น พูดขึ้น : “เสี้ยเมิ่งเหยา เฉินเฟิงเขาเป็นสามีของเธอ ไม่ใช่สามีของฉัน ฉันจะรู้ไหมว่าเขาเป็นคนยังไง ถ้าเขาผิดคำพูดขึ้นมา ฉวยโอกาสตอนพวกเราไม่ทันระวังหนีไป เงินค่าอาหารหนึ่งล้านแปดแสนนี้ เธอจะจ่ายแทนไหม?”
“เธอ…” เสี้ยเมิ่งเหยาหยุดชะงักไป คิดว่าหากต่อล้อ
