พูดยังไง เรื่องที่เขาดื่มแพ้เฉินเฟิงถือเป็นเรื่องจริง
เมื่อเห็นทั้งสองคนคอยพูดเหยียดหยามเฉินเฟิง
เสี้ยเมิ่งเหยาเลิกคิ้วขึ้นมองทันที หลี่เสว่ดูถูกเฉินเฟิงถือเป็นเรื่องที่หล่อนพอจะคาดเดาได้ แต่หวังเจียเมิงยังช่วยสวีตงเหลียงพูดด้วย หล่อนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย หล่อนกับหวังเจียเมิงเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันสมัยเรียน และยังอยู่หอเดียวกันอีกด้วย แม้ว่าตอนนี้หวังเจียเมิงจะไม่ช่วยเฉินเฟิงพูด แต่ก็ไม่ควรเลือกไปอยู่ฝั่งสวีตงเหลียง
เฉินเฟิงส่ายหน้าพลางยิ้มขึ้น เขาไม่รู้ว่าเมิ่งเหยากำลังคิดอะไอยู่ ถ้ารู้ ก็คงพูดว่าเสี้ยเมิ่งเหยายังเด็กเกินไป เพราะในเรื่องของผลประโยชน์ ไม่เกี่ยวอะไรกับความเป็นเพื่อน ตั้งแต่หวังเจียเมิงเข้ามาในห้องอาหาร หล่อนก็เริ่มเอาหน้าอกของตัวเองไปถูกับแขนของสวีตงเหลียง เห็นได้ชัดว่าอยากขึ้นเตียงไปกับเขา มันก็เป็นเรื่องที่ต้องเกิดไม่ช้าก็เร็ว
แม้ว่าเฉินเฟิงจะประเมินท่าทางการรุกของหวังเจียเมิงไว้สูงแล้ว แต่เรื่องที่เกิดขึ้นต่อมา หล่อนทำให้เขาได้รู้แล้วว่าอะไรคือ การเลียแข้งเลียขา
ขณะที่สวีตงเหลียงลุกขึ้นกำลังจะไปห้องน้ำ หวังเจียเมิงก็ลุกขึ้นเช่นกัน ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกัน
หลังจากเข้าไปในห้องน้ำ สวีตงเหลียงก็ล็อคประตู กดตัวหวังเจียเมิงไปบนอ่างล้างมือ
“พี่เหลียง…” หวังเจียเมิงส่งสายตายั่วยวนเขา
สวีตงเหลียงหายใจหอบด้วยความหื่นกระหาย เขาถกกระโปรงของหวังเจียเมิงออกทันที และพ