ื่มเข้าไป เฉินเฟิงไม่เมา แต่เขากลับเมา ไม่ว่าจะพูดยังไง เขาก็แพ้เฉินเฟิงแล้ว
หลิวโป๋พูดด้วยความเหนื่อยใจ : “ครับผม คุณผู้ชาย คุณไม่เมา แต่ผมสามารถยืนยันได้ว่า เหมาไถของทางร้าน ไม่มีปัญหาแน่นอน เดี๋ยวผมจะทดสอบให้คุณดูนะครับ”
หลิวโป๋พูดพลางหยิบขวดเหล้าเปล่าทั้งแปดขวดของเฉินเฟิงมาวางเรียงตรงหน้า จากนั้นสแกนคิวอาร์โค้ดที่ละขวด ไม่นานนัก วันผลิตและเลขสินค้าก็ปรากฏขึ้น หน้าจอแสดงถึงชื่อโรงงานผลิตเหล้ามาตรฐานที่โรงเหล้า ไม่มีทางเป็นของปลอมแน่นอน
“คุณผู้ชาย คุณก็ได้เห็นแล้ว เหล้าขาวของพวกเราเป็นของแท้ แต่ถ้าคุณยังไม่เชื่อ คุณสามารถให้คนของโรงงานมาตรวจสอบได้นะครับ” หลิวโป๋พูดอย่างจริงจัง
สวีตงเหลียงสีหน้าแย่ลงทันที เขายังมีเรื่องสงสัยอีก: “หรือเป็นเพราะพนักงานของพวกคุณ แอบเปิดขวดออก จากนั้นเปลี่ยนเหล้าขาวในขวดที่เขาจะดื่มเป็นน้ำเปล่าแทน”
หลิวโป๋มองเขาด้วยสายตาเอือมระอา สวีตงเหลียงเสียสติไปแล้วจริงๆ
“คุณผู้ชาย คุณสามารถกินอะไรก็ได้ แต่คุณจะพูดอะไรซี้ซั่วไม่ได้ คุณพูดแบบนี้เท่ากับว่ากำลังทำลายชื่อเสียงของคฤหาสน์หัวฉี ถ้าเรื่องนี้ไม่เป็นความจริงขึ้นมา คุณต้องถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย” หลิวโป๋พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เมื่อได้ยินเรื่องรับผิดชอบทางกฎหมาย สวีตงเหลียงเริ่มปาดเหงื่อที่ไหลลงมาจากหน้าผากเป็นจำนวนมาก ทันใดนั้นเขาก็มีสร่างเมาขึ้นมาเยอะ เจ้าของอยู่เบื้องหลังคฤหาสน์หัวฉีเป็นถึงตระกูลหยาง ถ้าเรื่
