ตอนที่ 116 ฤทธิ์แอลกอฮอล์
“ในเมื่อคุณเฉินเป็นคนเลี้ยง งั้นทุกคนอยากกินอะไร ก็รีบสั่งเลย” ซุนเลี่ยงพูดอย่างมีเลศนัย ในเมื่อเฉินเฟิงอยากเสแสร้งดีนัก งั้นก็เตรียมตัวจ่ายเงินไว้ได้เลย เขาเกรงใจต่อสวีตงเหลียง แต่ไม่มีทางเกรงใจเฉินเฟิงแน่นอน
“น้อง ฉันขอสั่งปลาเก้ารสสามจาน” หวังเชาโบกมือเรียกพนักงานและสั่งอาหาร
“น้อง ที่นี่มีไวน์Domaine Romanée Contiรึเปล่า ถ้ามีเอามาสองขวด”
“น้อง…”
ภายใต้การนำของหวังเชาและซุนเลี่ยง ทุกคนต่างพากันสั่งอาหาร และเลือกเมนูที่ค่อนข้างแพง เดิมทีคิดจะสั่งแค่จานสองจาน แต่พอเฉินเฟิงเป็นคนจ่าย พวกเขาก็เปลี่ยนเป็นสั่งเมนูละสามสี่จาน ในส่วนของไวน์ ไวน์ชนิดไหนแพง พวกเขาก็สั่งแบบนั้น เป้าหมายง่ายมาก เพื่อจะขูดเลือดเฉินเฟิง ให้เขาจ่ายให้สาสม
สวีตงเหลียงพยักหน้าด้วยความพอใจ สมแล้วที่ทุกคนเป็นเพื่อนของเขา อยู่เป็นกันจริงๆ
หวังเจียเมิงกลับหันมากระซิบข้างหูสวีตงเหลียง : “พี่เหลียง ถ้าไอ้หมอนั้นกำลังแสร้งทำเป็นมีเงินอยู่ แล้วไม่มีเงินจ่ายตอนเช็คบิล จะทำยังไงกันดี?”
ความหมายของหวังเจียเมิงชัดเจนมาก ถ้าเฉินเฟิงไม่มีเงินจ่าย งั้นที่พวกเขากินกันมากมายที่คฤหาสน์หัวฉี สุดท้าย คงต้องให้พวกเขาจ่ายเงินกันเอง หรือไม่สวีตงเหลียงออกเงินเพียงคนเดียว
สีหน้าของสวีตงเหลียงเปลี่ยนไปทันที เมื่อคิดว่ามีความเป็นไปได้เช่นนี้ ถ้าเฉินเฟิงไม่มีปัญญาจ่ายเงิน เขาคงแค่ขายหน้า แต่คนของตัวเองคงต้องเสียง
