งเสี้ยเมิ่งเหยาไม่ได้ งั้นก็จัดการแม่สาวคนนี้ก่อนแล้วกัน สายตาของสวีตงเหลียงมองไปมา พูดขึ้น
“โอเคๆๆ! เรามาดื่มกันดีกว่า น้อง เอาเหล้าเหมาไถมาหน่อย” สวีตงเหลียงโบกมือสั่ง
ผ่านไปครู่เดียว พนักงานก็นำเหล้าเมาไถมาเสิร์ฟ ล้วนแล้วแต่เป็นเหล้าเหมาไถชั้นเลิศ
“เฉินเฟิง นายดื่มเหล้าเป็นไงบ้าง?” จู่ๆหวังเจียเมิงหันไปถามเฉินเฟิง
เฉินเฟิงขมวดคิ้วขึ้น พูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ : “พอใช้ได้”
“พอใช้ได้?” หวังเจียเมิงยิ้มอย่างมีเลศนัย พูดต่อ : “เทียบกับพี่เหลียงเป็นยังไง?”
“ไม่เคยดื่มด้วยกันมาก่อน จะไปรู้ได้ยังไง” เฉินเฟิงพูดด้วยความนิ่งขรึม แต่เขาพอคาดเดาได้ถึงความคิดของหวังเจียเมิง
“ตอนนี้ก็มีโอกาสแล้วไม่ใช่เหรอ” หวังเจียเมิงยิ้ม ในเมื่อตัดสินใจจะตีสนิทสวีตงเหลียงแล้วงั้นหล่อนต้องให้สวีตงเหลียงเห็นคุณค่าของตัวเองก่อน แต่ตอนนี้ การโจมตีเฉินเฟิง คือโอกาสเดียวที่จะทำให้สวีตงเหลียงเห็นคุณค่าในตัวของหล่อน
สวีตงเหลียงเห็นเฉินเฟิงแล้วขัดใจ ตัวเองแค่อยากช่วยให้เฉินเฟิงขายหน้า เพื่อที่จะทำให้สวีตงเหลียงมีความสุข
สวีตงเหลียงดื่มเก่งแค่ไหน หล่อนรู้ดี ตอนสมัยเรียนได้ชื่อว่าเทพแห่งการดื่ม ในวงเหล้า สวีตงเหลียงไม่เคยแพ้ให้ใคร
หวังเจียเมิงพูดเช่นนี้ สวีตงเหลียงเข้าใจความหมายของหล่อนขึ้นมาทันที ทุกคนล้วนแล้วแต่เป็นผู้ชาย และยังอยู่ต่อหน้าผู้หญิงอีกด้วย แน่นอนว่าไม่มีทางยอมให้ตัวเองต้องด้อยกว่าคนอื่นแน่นอน
ตอนนี้แม
