ณนายเศรษฐี แต่โดยรวมแล้วถือว่าเป็นคนดีใช้ได้
“คุณชายเฉิน ฉันเรียนที่นี่ เพิ่งเลิกเรียน กำลังจะกลับบ้าน แต่เหลือบเห็นคุณก่อน” หลิ่วอีอี เม้มปาก พูดอย่างระมัดระวัง
เฉินเฟิงจัดปกเสื้อเล็กน้อย เขาลืมสนิทเลยว่าหลิ่วอีอีเป็นนักเรียนของมหาวิทยาลัยจินหลิง
เมื่อเห็นว่าครั้งนี้เฉินเฟิงไม่ได้ทำสีหน้ารำคาญตัวเอง หลิ่วอีอีจึงกำเริบเสิบสาน หัวเราะ พูดขึ้น : “คุณชายเฉิน คุณจะไปไหนคะ? ให้ฉันไปส่งคุณไหม?”
เฉินเฟิงเลิกคิ้วขึ้น ก็ดีนะ ให้หลิ่วอีอีไปส่ง ถ้ารอคนขับรถมารับ ไม่รู้ว่าจะถึงเมื่อไหร่
จากนั้นเฉินเฟิงจึงพูดขึ้น : “ผมจะไปคฤหาสน์หัวฉี รบกวนคุณหน่อยนะ”
“ไม่รบกวนเลยค่ะ” หลิ่วอีอีรีบส่ายหน้า นี่ถือเป็นโอกาสทองที่จะได้อยู่กับเฉินเฟิงตามลำพัง หล่อนจะกล้าคิดว่าเป็นเรื่องรบกวนได้อย่างไร
จากนั้นเฉินเฟิงจึงเข้าไปนั่งที่ข้างคนขับ
ภาพเหตุการณ์ในตอนนี้ ถูกนักเรียนที่อยู่ตรงหน้าประตูมากมายเห็นเข้า หลิ่วอีอีเป็นถึงดาวมหาวิทยาลัย ทั้งยังเป็นคุณหนูแห่งตระกูลหลิ่ว โดยปกติหล่อนเป็นคนที่ขึ้นชื่อเรื่องเย่อหยิ่ง จองหอง ในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ผู้คนที่จีบหล่อน มีตั้งแต่เขตใต้ไปจนถึงเขตเหนือ แต่ไม่เคยเห็นมาก่อนว่าเธอจะทำตัวดีกับชายคนไหน
รถเฟอร์รารีคันนี้ของหล่อน นอกจากเพื่อนสนิทแล้ว ก็ไม่มีผู้ชายคนไหนได้นั่งเลย
แต่วันนี้ หลิ่วอีอีไม่เพียงแต่ให้ผู้ชายขึ้นรถ ทั้งยังเป็นคนจอดรับให้ผู้ชายคนนั้นนั่งที่ข้างคนขับ นี่หมายความว่
