าอย่างไรกัน?
และผู้ชายคนนี้ เขาเป็นใครกันแน่?
มีคนรีบถ่ายภาพเฉินเฟิงไว้ได้ และส่งต่อไปในกระทู้ของโรงเรียน หลังจากนั้นสิบห้านาที กระแสวิพากษ์วิจารณ์ในกระทู้ เป็นที่ฮือฮากันอย่างมาก…
ตอนนั้นเอง เฉินเฟิงไม่รู้เรื่องอะไรมากมาย เขาหรี่ตาลงตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่แม้แต่มองหลิ่วอีอีสักนิด ทำให้หลิ่วอีอีที่กำลังขับรถอยู่รู้สึกไม่พอใจและอึดอัดใจ
เป็นถึงดาวมหาวิทยาลัยจินหลิง ถือเป็นครั้งแรกที่หล่อนยอมให้ผู้ชายขึ้นรถ แต่ผู้ชายคนนี้กลับไม่มองเลยแม้แต่น้อย ตัวเองแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?
หลิ่วอีอีรู้สึกผิดหวัง หล่อนเข้าใจดีว่า เฉินเฟิงไม่ได้เสแสร้งกับหล่อน แต่กลับไม่ได้สนใจในตัวหล่อน
ทันใดนั้น หลิ่วอีอีรู้สึกสงสัยขึ้นมา ผู้หญิงสองคนที่เจอที่สนามบินเมื่อครั้งที่แล้ว เป็นอะไรกับเฉินเฟิงกันแน่
หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง หลิ่วอีอีก็ขับมาถึงคฤหาสน์หัวฉี
“ คุณชายเฉิน ให้ฉันรอคุณตรงนี้ไหมคะ ถ้าคุณทานข้าวเสร็จแล้ว ฉันไปส่งคุณกลับบ้านเอง?” หลิ่วอีอีถามขึ้น ทำตัวเสมือนเป็นคนขับรถของเขา
“เอ่อ…” เฉินเฟิงรีบส่ายหน้าทันที พูดขึ้น “ไม่เป็นไร คุณรีบกลับบ้านเถอะ ผมทานเสร็จแล้วค่อยโบกแท็กซี่กลับเอง”
แม้ว่าเขาจะทำทุกอย่างด้วยความตรงไปตรงมา แต่ถ้าเสี้ยเมิ่งเหยามาเห็นหลิ่วอีอี คงอธิบายเรื่องราวยากแน่นอน ผู้หญิงมักจะอ่อนไหวง่ายกับเรื่องเช่นนี้
“อ้อ” หลิ่วอีอีพูดพึมพำด้วยความผิดหวัง
เฉินเฟิงไม่พูดอะไรรีบต่อ จากนั้นรีบเดินออกไปทันที
