ฟิง เป็นแค่คนส่งอาหาร แถมยังไม่มีความสามารถอะไร แม้กระทั่งภรรยาของเขาถูกตบ ก็ยังสามารถทนกล้ำกลืนได้ ไร้ประโยชน์เสียจริงๆ
เฉินเฟิงฝืนยิ้ม ต้องถูกคนอื่นดูหมิ่นดูแคลนอีกแล้ว แต่มีบางเรื่อง ไม่สามารถพูดออกไปได้ ทำได้เพียงแค่ปล่อยให้หวังเจียเมิงคิดไปแบบนั้น
“จริงสิ เสี้ยเมิ่งเหยา มะรืนนี้เป็นวันเลี้ยงรุ่นของห้องเรา อย่าลืมเรื่องนี้ล่ะ ถึงตอนนั้น พาสามีเธอไปด้วย เพื่อนร่วมห้องของเราหลายคน อยากจะเห็นสามีของเธอ “หวังเจียเมิงพูดแล้วหันไปมองเฉินเฟิง ตั้งแต่เสี้ยเมิ่งเหยาแต่งงาน ก็ไม่เคยได้ร่วมงานเลี้ยงรุ่นกับเพื่อนร่วมห้องอีกเลย
ไม่ต้องพูดหวังเจียเมิงก็พอเดาได้ เสี้ยเมิ่งเหยากลัวว่าเข้าร่วมงานเลี้ยงรุ่นจะทำให้เขาขายหน้า สุดท้ายแล้วเธอก็แต่งงานกับคนส่งอาหาร แล้วอีกอย่างบรรดาอดีตคนที่ตามจีบเธอ ไม่ใช่แค่ผู้บริหารบริษัท ก็เป็นเจ้าของธุรกิจ ถ้าได้เจอหน้ากัน จะไม่รู้สึกอึดอัดตายหรือยังไงกัน
แต่คราวนี้ ตั้งแต่เสี้ยเมิ่งเหยาปรากฏตัวต่อจินหลิงแล้ว แม้ว่าจะต้องลากไป เธอก็จะต้องลากเสี้ยเมิ่งเหยาเข้าไปให้ได้ อีกอย่างต้องมีหลายๆคนสนใจเฉินเฟิง
“อืม ฉันจะไป” เสี้ยเมิ่งเหยาพูดอย่างยิ้มๆ เธอรู้ ปกติแล้วเพื่อนร่วมชั้นเหล่านั้นก็ไม่ได้อยากเจอเฉินเฟิง แต่อยากเห็นเรื่องตลกของเธอ ทว่าครั้งนี้เธอจะลองไปดู ถึงตอนนั้นจะเห็นเรื่องตลกของใครกันแน่
“ได้ งั้นฉันขอตัวก่อนนะ เจอกันวันมะรืนนี้” หวังเจียเมิงยิ้มแล้วยืนขึ้น เ
