บทที่ 108 สามีแกตีมาเหรอ
ส่วนอีกฝั่ง ฉินหู่ก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว เสื้อที่แผ่นหลัง ชุ่มฉ่ำไปด้วยเหงื่อที่ไหลพราก
เมียของตัวเอง กล้าที่จะฉีกหน้าผู้หญิงของเฉินเฟิงเช่นนี้ แม้แต่ราชาแห่งสวรรค์ ก็มาช่วยเขาไว้ไม่ได้！
“ทำอะไรไม่ยั้งคิด！” เฉียวเสี่ยวโย่วพูดด่าออกมาด้วยความโกรธ คิดไม่ถึงว่าหยานชุนเหมยจะชั่วช้าขนาดนี้
“ฉินหู่ มานี่！” เฉิงหลงตวาดใส่อย่างเยือกเย็น หยานชุนเหมยยิ่งผยองพองขนาดอย่างนี้ ฉินหู่ก็พลอยติดร่างแหโดนไปด้วย
“พี่หลง……”ฉินหู่ทุกข์ระทมขมขื่น กลับไม่กล้าพูดอะไรออกมาเลย เดินเข้ามาเสียงดังตุ๊บ เขาคุกเข่าลงต่อหน้าเฉินเฟิง
“ฉันไม่อยากเห็นพวกเธอสองคนอีก”เฉินเฟิงมองไปที่โจวลี่และหยานชุนเหมยพูดด้วยสายตาที่เยือกเย็น
“เข้าใจแล้ว คุณชายเฉิน！”รังสีความเย็นชาสาดส่องออกมาจากดวงตาของเฉิงหลง ผู้หญิงสมองบื้อทั้งสอง ก็อาจจะสะกิดความโมโหของเฉินเฟิงเข้าแล้ว ความผิดไม่ถึงกับตาย แต่กล้าทำให้เสี้ยเมิ่งเหยาเกิดความอับอาย ก็เหมือนกับสะกิดต่อมโมโหของเฉินเฟิงแล้ว
“ไว้ชีวิตเถอะ！” โจวลี่แทบคลานเข้าไปอยากจะจับที่เท้าของเฉินเฟิง แต่กลับถูกเฉิงหลงใช้เท้าเตะออกไป
หยานชุนเหมยก็มองไปที่ฉินหู่ด้วยอาการที่สั่นไม่หยุด พูดขอร้อง: “ที่รัก ช่วยฉันด้วย”
ฉินหู่ไม่หันไปมองที่หยานชุนเหมยแม้แต่น้อย ในเวลานั้น แม้แต่ตัวเขาเองยังปกป้องไม่ได้ จะช่วยหยานชุนเหมยได้อย่างไร
เฉิงหลงหยิบมีดเหน็บขึ้นมา เหวี่ยงไปตรงหน้าของฉินหู่ พ
