ินเฟิง เกรงว่าน่าจะเป็นฉินหู่
“พี่หลง เมียของผมโดนคนตีครับ ผมก็เลยมาดู” ฉินหู่ก็ไม่กล้าที่จะปิดบัง พูดด้วยความจริง แต่กลับมีความกังวลอย่างมากเกิดขึ้นในใจแล้ว
เฉิงหลงถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ตบๆเข้าไปที่ไหล่ของฉินหู่ ผลักเข้าไปในกลุ่มคนแล้ว
“พี่หลง มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”ฉินหู่เต็มไปด้วยความสับสน ทำไมเขาถึงรู้สึกว่า นัยน์ตาที่เฉิงหลงมองเขาเมื่อกี้นั้น มีความสงสารเวทนาอยู่ละ？
ฉินหู่หมุนตัวไปอย่างไม่เข้าใจ แต่เมื่อเห็นฉากนี้ กลับแทบจะทำให้ลูกกระตาของเขาหลุดออกมาแล้ว
เฉียวเสี่ยวโย่วและเฉิงหลง กำลังโน้มตัวคำนับชายวัยรุ่นคนนั้นอย่างคาดไม่ถึง！
“คุณเฉิน ขอกราบประทานโทษ”เฉียวเสี่ยวโย่ว เหงื่อตก น้ำเสียงที่ค่อนข้างหวาดกลัว ตอนที่เพิ่งจะเจอฉินหู่ เธอคิดว่าคนที่ฉินหู่ไปยั่วโมโหคือเฉินเฟิง แต่ที่ไหนได้ เธอเพิ่งพบว่า คนที่ได้รับบาดเจ็บคือเสี้ยเมิ่งเหยา
คนนอกบางทีอาจจะไม่รู้ เสี้ยเมิ่งเหยามีความหมายกับเฉินเฟิงมากยังไง แต่เธอกลับเข้าใจอย่างชัดเจน！
เสี้ยเมิ่งเหยา ก็เป็นเกล็ดใต้คอมังกร (ต่อมโมโห)เพียงหนึ่งเดียวของเฉินเฟิง
หากสัมผัสแล้ว จะต้องตาย！
คุณล่วงเกินเฉินเฟิง อาจจะยังมีทางรอด แต่ล่วงเกินเสี้ยเมิ่งเหยา มีเพียงเส้นทางแห่งความตายเท่านั้น！
ความหวาดกลัวในใจของเฉิงหลงก็ไม่น้อยไปกว่าเฉียวเสี่ยวโย่วเลย เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอเฉินเฟิง ก่อนหน้าที่ยังไม่ได้เจอ เขายังคิดว่า เฉินเฟิงก็แค่คนรวยรุ่นลูกธรรมดาๆเท่า
