นั้น แต่หลังจากที่ได้เจอ เขากลับเกิดความหวาดกลัว เฉินเฟิงไม่ธรรมดาเลยสักนิด
บนตัวของเขา ทำให้คนรู้สึกขวัญหนีดีฝ่อเหมือนคลื่นยักษ์กำลังซัดสาดถาโถมมา!
การเคลื่อนไหวเช่นนี้ ไม่อาจเห็นได้ในวันปกติทั่วไป เพียงแต่เมื่อเฉินเฟิงโมโห คนที่อยู่ใกล้เฉินเฟิง กลับสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจน!
“พาเสี้ยเมิ่งเหยาไปส่งโรงพยาบาล”เฉินเฟิงอุ้มด้วยสองมือ น้ำเสียงที่สงบนิ่ง
“รีบพาคุณเสี้ยไปส่งโรงพยาบาล” เฉียวเสี่ยวโย่วรีบพูดตะโกน กลุ่มคนก็บุกเข้ามา
“เฉินเฟิง……”เสี้ยเมิ่งเหยามองไปที่เฉินเฟิงด้วยสายตาที่เป็นกังวล เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นท่าทางของเฉินเฟิงเป็นแบบนี้
“เชื่อผม คุณไปที่โรงพยาบาลก่อน เดี๋ยวผมจะตามไป”น้ำเสียงของเฉินเฟิงก็อ่อนโยนอีกครั้ง เขาต้องอยู่ที่นี่ จัดการหยานชุนเหมยและโจวลี่ วิธีการบางอย่าง เขาไม่อยากให้เสี้ยเมิ่งเหยาเห็นมัน
“ค่ะ”เสี้ยเมิ่งเหยากวาดสายตามองไปที่เฉียวเสี่ยวโย่วและเฉิงหลงด้วยความเคารพ พยักหน้าด้วยสีหน้าที่สับสน สิ่งเหล่านี้เป็นความลับของเฉินเฟิงเหรอ?
“เคลียร์พื้นที่”เฉินเฟิงกวาดสายตาไปมองที่ผู้คนที่เดินมาด้วยท่าทางที่เชื่องช้า
“ครับ คุณเฉิน” เฉิงหลงรีบพยักหน้ารับ แต่เฉิงหลงไม่ทันได้เอ่ยปากพูด ผู้คนที่มุงดูตาก็กระจัดกระจายเหมือนสัตว์ที่แตกรัง
กลัวแล้ว!
พวกเขากลัวแล้วจริงๆ!
เดิมทีคิดว่าคนจากบริษัทอสังหาริมทรัพย์ต้าหลงและสำนักหลงหู่มาเพื่อจัดการชายหนุ่มวัยรุ่นนี้ ไม่คาดคิดจริงๆแล้วเ