บทที่ 106 รนหาที่ตาย
เฉินเฟิงหยิบโทรศัพท์ออกมา โทรหาเฉียวเสี่ยวโย่ว
“มานี่”พูดแค่สองคำ ก็วางสายแล้ว โทรศัพท์หาเฉียวเสี่ยวโย่วไม่ใช่เพราะเฉินเฟิงรู้สึกกลัว แต่เฉินเฟิงกลับมีลางสังหรณ์ เกรงว่าเรื่องในครั้งนี้จะต้องเป็นเรื่องใหญ่ ต้องการให้เฉียวเสี่ยวโย่วมาจัดการปัญหาที่จะเกิดขึ้น
ส่วนเฉียวเสี่ยวโย่วเมื่อรับโทรศัพท์แล้ว เป็นครั้งแรกที่ใบหน้าปรากฏสีหน้าที่เคร่งขรึมอย่างมาก ดั่งคำกล่าวที่ว่ายิ่งพูดน้อย เรื่องก็จะยิ่งเยอะ เห็นได้ชัดเจนว่าเฉินเฟิงโกรธอย่างมาก
แม้ว่าครั้งก่อนที่เผชิญหน้ากับครอบครัวของไป๋กว่างยี่ เฉินเฟิงจะสงบสติอารมณ์ไว้ได้ แต่ครั้งนี้……
ตกลงว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่？
เฉียวเสี่ยวโย่วไม่ทันได้คิดอะไรเยอะแยะ รีบเรียกตัวผู้บริหารระดับสูงเข้ามาประชุมทันที และยังมีกองกำลังชั่วร้ายของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ต้าหลง รีบไปยังซื่อเม่าเทียนตู
ในตอนนี้ ร้านPradaก็ถูกห้อมล้อมไว้อย่างหนาแน่น
ผู้คนมากมายมุงดูกันอย่างครึกครื้น
และในเวลานี้ กลุ่มคนก็ถูกผลักออกด้วยความรุนแรง
ผู้ชายที่มีรอยสักสิบกว่าคนพร้อมด้วยมีดพกและอาวุธมีดที่หลากหลายบุกเข้ามา
นำโดยผู้ชายวัยกลางคนที่ใส่สร้อยทองเส้นใหญ่ และยังมีรอยแผลเป็นบนใบหน้า
เมื่อเห็นหน้าผู้ชายที่มีแผลเป็นคนนั้น ใบหน้าของหยานชุนเหมยก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที
“ที่รัก ในที่สุดคุณก็มาสักที！ถ้าคุณยังไม่มาอีก ฉันก็คงโดนไอ้พวกเหี้ยนี้ตีตายแล้ว ฮือๆ” หยานชุนเหมยร้องไ
