้าฉวน พูดอย่างแสยะยิ้ม : “จำไว้ซะ กูชื่อฉินหู่ ต่อไปจะออกไปไหนก็หัดเบิกตามองซะบ้าง！”
พูดเสร็จ แกว่งมีดเหน็บขึ้นมา แล้วเหวี่ยงลงไปอย่างแรง
“ฉึก！”
แขนข้างหนึ่งที่เต็มไปด้วยเลือดกลิ้งลงบนพื้น แผลฉีกขาด เลือดในหลอดเลือดกระเซ็นออกไปทั่ว！
หวังต้าฉวนร้องคร่ำครวญ เจ็บปวดจนล้มลงไปแล้ว
เกิดความโกลาหลขึ้นในกลุ่มคนแล้ว ผู้คนรอบๆต่างพากันถอยหนีราวกับเจอสัตว์ร้าย มองไปที่นัยน์ตาของฉินหู่ เต็มไปด้วยความตกใจกลัว
ใครก็คิดไม่ถึง ฉินหู่จะกล้าทำเรื่องนองเลือด ต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้！
“ฉินหู่……ฉินหู่！ผมรู้แล้วว่าเขาคือใคร！”ผู้คนตะโกนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นคลอน
“ใคร？！”
“เขาคือฉินหู่อยู่ที่สำนักหลงหู่”มีคนพูดออกมาอย่างหวาดกลัว
“สำนักหลงหู่？！”สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างมาก
คนในพื้นที่จินหลิงโดยเฉพาะที่อาศัยอยู่ย่านตงเจ แม้เด็กอายุเพียงสามขวบ ก็ยังรู้จักสำนักหลงหู่เลย
สำนักหลงหู่เป็นสถานที่ที่มีอิทธิพลมากที่สุดในย่านตงเจเมืองจินหลิงย่านตงเจ สถานที่บันเทิงทั้งหมดนั้น ต่างก็อยู่ในความดูแลของสำนักหลงหู่！
สถานบันเทิงแทบจะทุกที่ ดูแล้วต่างก็เป็นคลับในเครือของสำนักตงเจ
ที่สำนักหลงหู่ มีทั้งหลงและหู่ หลงคือเฉิงหลง หู่คือฉินหู่！ทั้งสองคนนี้ต่างก็เป็นพี่ใหญ่ของสำนักหลงหู่
ฉินหู่ที่แท้ก็เป็นหนึ่งในหัวหน้าของสำนักหลงหู่ไม่แปลกใจเลยทำไมถึงทำเรื่องอย่างไม่เกรงกลัวกฎหมายอย่างนี้
และเวลานี้ก็มองไปที่เฉินเฟิงอีก ใน
