บทที่ 105 โกรธจัด 2
โจวลี่หยุดการเคลื่อนไหวของมือเธอ มองไปทางด้านหลัง ถึงมองเห็น คนจนๆในสายตาเธอคนนั้น ตาคู่นั้น แดงก่ำ！
วินาทีต่อมา ร่างของเฉินเฟิงพุ่งเข้ามาราวกับสายฟ้า
“เพี้ยะ”
ดวงตาที่หวาดกลัวของโจวลี่ เพียงแค่หนึ่งฝ่ามือ โจวลี่ทั้งตัวถูกตบลอยออกไป ชนกับกำแพงอย่างหนัก
พริบตาเดียว โจวลี่รู้สึกเหมือนทั้งตัวกำลังพังทลาย กระดูกแตกเป็นไม่รู้ว่ากี่ชิ้น
ในปากก็มีฟันที่เปื้อนเลือดหลุดออกมาสิบกว่าซี่！
หยานชุนเหมยที่อยู่ข้างๆสั่นริกๆ ถอยไปด้านหลังสองสามก้าวโดยไม่รู้ตัว
แต่ทันใดนั้นดวงตาของเฉินเฟิงที่เย็นชาล็อกเธอไว้ แม้ว่าตอนที่เฉินเฟิงเข้ามาไม่เห็นหยานชุนเหมยลงมือกับเสี้ยเมิ่งเหยา แต่เขาสามารถเดาได้ หยานชุนเหมยคนนี้เป็นคนริเริ่ม!
ถ้ามีแค่โจวลี่คนเดียว เธอไม่กล้าขนาดนั้น
“นายจะทำอะไร? ฉันจะเตือนนายให้ การทำร้ายคนผิดกฎหมายนะ!” หยานชุนเหมยตะโกนออกมา
“ทำไมต้องทำร้ายเธอ?！” มีความโกรธอยู่ในดวงตาของเฉินเฟิง กัดฟันพูด
“นังสารเลวนี่ มันเอาชานมสาดใส่ฉัน ฉันจะตบมันแล้วจะทำไม?！” หยานชุนเหมยกล่าวอย่างมั่นใจ
“ดี！ ดีมาก！” เฉินเฟิงกำหมัดแน่น พูดอย่างโหดเหี้ยมทุกคำ
“นายอย่าเข้ามานะ ถ้านายกล้าเข้ามาฉันจะแจ้ง….” หยานชุนเหมยพยายามทำให้เฉินเฟิงตกใจโดยการขู่โทรแจ้งตำรวจ แต่คำว่าแจ้งตำรวจยังพูดไม่จบ มือใหญ่ของเฉินเฟิงเหวี่ยงลงบนใบหน้าของเธอ
แจ้งตำรวจเหรอ? มึงจะเรียกเทวดามาก็ไม่มีประโยชน์！
ตบไปฝ่ามือหนึ่ง ทำให
