ตบนังสารเลวเดี๋ยวนี้” โจวลี่เดินไปด้วยความดีใจ เวลานี้คำพูดที่ว่าลูกค้าคือพระเจ้า เธอทิ้งมันไว้ข้างหลังหมด ขออภัย เงินต่างหากที่เป็นพระเจ้า!
“เพี๊ยะ”
โจวลี่ยกมือขึ้น ตบลงไปอย่างแรง ใบหน้ารูปไข่ของเสี้ยเมิ่งเหยา ทันใดนั้นก็ปรากฏรอยมือสีแดงขึ้น
“เงินหนึ่งหมื่นตกถึงมือ” โจวลี่ตื่นเต้นจนจะเป็นลมไปแล้ว แต่ไหนแต่ไรไม่เคยคิดว่าหาเงินจะง่ายขนาดนี้
“เพี้ยะ”
ตบลงไปอีกฉาดหนึ่ง ตบลงบนหน้าของเสี้ยเมิ่งเหยา
เวลานี้ เฉินเฟิงที่เพิ่งโทรศัพท์เสร็จเดินเข้ามา
แต่ฉากที่เข้ามาในสายตา กลับทำให้เขาน้ำตาไหลออกมาทันที!
เสี้ยเมิ่งเหยาหลับตาอยู่ มีเลือดไหลออกจากท้ายทอย แต่โจวลี่กลับเหมือนปีศาจยังไงอย่างงั้น ยิ้มและตบลงบนใบหน้าของเสี้ยเมิ่งเหยา
โกรธ!
โกรธอย่างสาหัส!
ตาของเฉินเฟิงแดงก่ำ ไม่เคยมีวินาทีนี้เกิดขึ้นมาก่อน ที่เขาโกรธขนาดนี้!
“อยาก!ตายเหรอ!” เฉินเฟิงแทบจะโผล่สองคำนี้ออกมาจากซอกฟันของเขา
ทันใดนั้น โจวลี่และสาวมั่นหยานชุนเหมยรู้สึกแค่ว่าอากาศรอบๆหนาวขึ้น ราวกับตกนรกที่ไร้ขอบเขตยังไงอย่างงั้น!
พลังแห่งการสังหารที่เยือกเย็นมากพุ่งเข้ามา