ง เขาใฝ่หาแค่สิ่งที่ต้องการในใจของตัวเองเท่านั้น
“ไปเดินทางนั้นกัน” เฉินเฟิงชี้ไปที่ถนนร้านขายกระเป๋าแบรนด์เนมด้านข้าง เขาเป็นผู้ชายไม่สนใจรูปร่างหน้าตา แต่เสี้ยเมิ่งเหยาเป็นผู้หญิง ยังต้องใส่ใจหน่อย ถึงยังไงผู้หญิงก็เกิดมาเพื่อรักสวยรักงาม
“ได้ซิ” เสี้ยเมิ่งเหยาพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง
จากนั้นทั้งสองก็มาที่ร้านPRADA
ทั้งสองเพิ่งเข้าไป พนักงานหญิงคนหนึ่งทักทายเธอด้วยรอยยิ้ม
“สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับ”
“สวัสดีค่ะ”เสี้ยเมิ่งเหยาตอบกลับอย่างมีมารยาท
“ไม่ทราบว่าคุณต้องการอะไรคะ?”พนักงานหญิงที่แต่งหน้าเข้มๆเผยรอยยิ้มบนใบหน้า
“ฉันดูไปเรื่อยๆ”เสี้ยเมิ่งเหยาพูดพร้อมกับยิ้ม
ได้ยินคำนี้ สายตาของโจวลี่ผิดหวังอย่างมาก
เธอเป็นพนักงานขายมืออาชีพ การสังเกตเป็นความสามารถพื้นฐานของเธอ
โดยทั่วไปชายหญิงเข้ามาในร้าน ต้องการดูว่ามีกำลังซื้อหรือไม่ ไม่ได้มองที่ผู้หญิง แต่ดูผู้ชายที่มากับผู้หญิง มีลักษณะอย่างไร
ถ้าผู้ชายเป็นเศรษฐี นั้นแสดงว่ามีโอกาสขายได้90%!
ถ้าผู้ชายเป็นคนจนๆ. งั้นก็ไม่ต้องหวังแล้ว คนประเภทนี้ก็แค่พาแฟนเข้ามาดูโลกสักหน่อย อยากให้พวกเขาซื้อกระเป๋าแบรนด์เนม ทำยอดขายเหรอ? ฝันไปเถอะ!
แน่นอนว่าเฉินเฟิงในสายตาของโจวลี่ถูกจัดไว้ในกลุ่มคนจนๆ.. ทั้งตัวเต็มไปด้วยสินค้าข้างทาง รองเท้ายังเป็นรองเท้าสำหรับเดินทางที่ธรรมดามาก ในฐานะผู้ชาย ในมือแม้แต่นาฬิกาก็ไม่มี เห็นได้ชัดว่าเป็นคนจนๆ.จะให้…ไปมากกว่านี้ไ