ม่ได้อีกแล้ว
แต่ว่าเสี้ยเมิ่งเหยา รูปร่างดี ใบหน้ารูปไข่ แวบแรกก็รู้ว่าเธอเป็นดาวประจำโรงเรียนแน่
เหมือนกับดอกไม้งามปักลงบนกองขี้ควาย ผักกาดขาวงามให้หมูกิน โจวลี่คิดแล้วส่ายหน้า
เสี้ยเมิ่งเหยาดูกระเป๋าข้างใน และเห็นได้ชัดว่าโจวลี่ไม่ได้คิดที่จะตามไปบริการแต่อย่างใด กระเป๋าที่นี่คือPRADA ถูกที่สุดก็ต้องสองสามหมื่น แพงขึ้นมาก็ เป็นแสนๆก็มี
เสี้ยเมิ่งเหยายังไงก็ซื้อไม่ไหว เธอไม่จำเป็นต้องเข้าไปพูดเสียน้ำลายเปล่า
เฉินเฟิงยืนอยู่ข้างๆก็หัวเราะ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ความคิดเหล่านั้นของโจวลี่ในสายตาเธอแล้วดูตลกมาก เป็นการเลือกให้บริการ
เวลานี้ โทรศัพท์ของเฉินเฟิงดังขึ้น เห็นเบอร์โทรเข้าเป็นเฉียวเสี่ยวโย่ว เฉินเฟิงขมวดคิ้ว ก็เดินออกไป
“เหอะๆ”บนใบหน้าของโจวลี่แสดงถึงความดูถูก เป็นคนจนๆ.จริงๆด้วย กลัวว่าแฟนตัวเองจะซื้อเสื้อผ้า ไม่อยากควักกระเป๋า คิดไม่ถึงว่าจะแอบออกไปก่อน
เมื่อก่อนโจวลี่เห็นผู้ชายแบบเฉินเฟิงมาเยอะ เมื่อเห็นแฟนตัวเองมีท่าทีจะซื้อกระเป๋า ก็จะหาข้ออ้างต่างๆออกไปก่อน แล้วก็มองดูอยู่ไกลๆ รอจนผู้หญิงของตัวเองช้อปในร้านเสร็จแล้วออกจากร้าน ค่อยกลับมาแล้วบอกว่าตัวเองเมื่อกี้มีธุระ
เวลานี้ คนหนึ่งสวมแว่นกันแดด สาวมั่นที่ทั้งตัวสวมใส่แบรนด์เนมเดินเข้ามา
สาวมั่นสวยน่าจะอายุประมาณสามสิบปี อาจจะเพราะลักษณะของผิวพรรณ สาวมั่นแต่งหน้าเข้มทั้งหน้า แต่ยังไม่สามารถปกปิดผิวที่หย่อนคล้อยได้.
สาวสวยเ